wejdź na www.metanoja.pl

Posts tagged ‘skuteczna nauka’

Pamięć doskonała

Fragment: Pamięć doskonała. 22 proste lekcje, dzięki którym zapomnisz o zapominaniu

Test pamięci — sprawdź swoją pamięć

Twoja pamięć jest lepsza, niż sam sądzisz.

Douglas J. Herrmann

Wykonaj test pamięci przed rozpoczęciem kursu oraz tuż po jego zakończeniu. Przekonasz się, czy w chwili obecnej posiadasz już pamięć doskonałą (jeśli tak, to dalsza lektura nie ma sensu), czy jednak musisz zastosować metody opisane w tym kursie w celu jej usprawnienia. Zastosowane w nim sposoby dają zdumiewające efekty, spróbuj i przekonaj się sam.

Pamiętaj, test pamięci służy do jej sprawdzenia. Nie musisz z nikim dzielić się swoimi wynikami, to nie jest ciężki egzamin sprawdzający Twoją wiedzę. Chcę, abyś dzięki testowi sprawdził, jaką teraz masz pamięć. Dowiesz się też, jaką możesz mieć pamięć usprawnioną poprzez odpowiedni trening umysłowy.

Test rozwiąż w całości, najlepiej po kolei, ćwiczenie po ćwiczeniu, w czasie maksymalnie do 30 minut. Najlepiej wykonaj test, gdy będziesz mieć chwilę spokoju, aby żadne czynniki zewnętrzne Cię niepotrzebnie nie rozpraszały.

Test pamięci

Wskazówka praktyczna: przed rozpoczęciem zadania nastaw sobie minutnik, aby nie myśleć w trakcie testu o tym, ile czasu masz jeszcze do wykorzystania. Powodzenia i życzę miłej zabawy.

Zadanie 1. Zapamiętywanie słów (Łańcuchowa Metoda Skojarzeń) Zapamiętaj poniższą listę słów w następującej kolejności, czytając ją tylko raz. Czas wykonania zadania: 60 sekund.

Zapisz zapamiętane słowa na osobnej kartce (maksymalnie w ciągu 100 sekund). Następnie sprawdź swoją listę z listą z książki. Za każde prawidłowo zapisane słowo w odpowiedniej kolejności postaw sobie 1 punkt. Maksymalna liczba punktów wynosi 20.

Zadanie 2. Zapamiętanie słów z przyporządkowanymi do nich liczbami (Zakładkowa Metoda Zapamiętania)

W ciągu 100 sekund zapamiętaj listę słów z przyporządkowanymi im numerami. Celem tego zadania jest zapamiętanie słów połączonych z liczbami na wyrywki.

Na kartce papieru napisz numery od 1 do 20 i dopisz przyporządkowane im słowa, które udało Ci się zapamiętać. Za każdą poprawnie zapamiętaną parę (liczbę–słowo) zapisz sobie 1 punkt. Masz na to zadanie 100 sekund.

1. podejście:

2. podejście:

Zadanie 3. Zapamiętanie liczb wielocyfrowych

Poniżej znajdują się 2 ciągi 20-cyfrowe. Poświęć 60 sekund na zapamiętanie jednego ciągu cyfr, po czym zapisz go na osobnej

kartce.

30948571948305856510

99037520251981070266

Porównaj swój zapisany ciąg z oryginałem (w maksymalnie 60 sekund). Za każdą poprawnie zapamiętaną cyfrę wpisz sobie punkt, aż do pierwszego błędu. Maksymalna liczba punktów wynosi 40.

1. podejście:

2. podejście:

Zadanie 4. Zapamiętaj numery telefonów

Zapamiętaj poniższą listę numerów telefonów i ich właścicieli.

Masz na to zadanie 120 sekund.

Stefan — (059)5678273

Żaneta — (042)9247451

Klub „Picas” — (058)4902267

Kino — (058)7842390

Kochanek — (059)8825739

Praca — (058)6660226

Szef — (059)3439892

Kwiaciarnia — (058)8783125

Pizzeria — (058)9914391

Karol — (042)8746344

Napisz na osobnej kartce osobę kontaktową i jej numer, w czasie do 120 sekund. Za każdą parę właściciel–numer postaw sobie 2 punkty. Maksymalna liczba punktów wynosi 20.

1. podejście:

2. podejście:

Zadanie 5. Zapamiętanie dat i wydarzeń

Zapamiętaj daty i wydarzenia z nimi związane w czasie maksymalnie do 150 sekund.

1309 — Utrata Pomorza Gdańskiego na rzecz Krzyżaków

1648 — Wybuch powstania Chmielnickiego

1678 — narodziny Antonio Lucio Vivaldiego

1756 — narodziny Wolfganga Amadeusza Mozarta

1770 — narodziny Ludwiga van Beethovena

1789 — Wybuch Wielkiej Rewolucji we Francji

1848 — Wiosna Ludów w Europie

1916 — Bitwa Francji z Niemcami pod Verdun

1933 — Przejęcie władzy przez Hitlera w Niemczech

1958 — powstał pierwszy Polski komputer (w Zakładzie Aparatów Matematycznych Polskiej Akademii Nauk)

Napisz na osobnej kartce daty i wydarzenia, jakie zapamiętałeś, w ciągu 180 sekund. Sprawdź zgodność par data–wydarzenie z listą z książki i daj sobie 2 punkty za każdą poprawnie zapamiętaną parę. Maksymalna liczba punktów wynosi 20.

1. podejście:

2. podejście:

Zadanie 6. Zapamiętanie słów obcego pochodzenia

Zapamiętaj słowo obcego pochodzenia oraz jego znaczenie

w maksymalnie 80 sekund.

maison (francuski) — dom

razor (angielski) — brzytwa

mujer (hiszpański) — kobieta

pranzo (włoski) — obiad

armoire (francuski) — szafa

tomato (angielski) — pomidor

cavallo (włoski) — koń

plato (hiszpański) — talerz

Zapisz zapamiętane słowa i za każdą poprawnie zapisaną parę słowo obce–znaczenie daj sobie 2 punkty. Maksymalny czas wykonania tego zadania nie powinien przekraczać 100 sekund.

1. podejście:

2. podejście:

Zadanie 7. Zapamiętanie wierszy

Postaraj się zapamiętać tekst fraszki w ciągu 180 sekund.

O doktorze Hiszpanie — Jan Kochanowski

„Nasz dobry doktor spać się od nas bierze,

Ani chce z nami doczekać wieczerze.

Dajcie mu pokój! najdziem go w pościeli,

A sami przedsię bywajmy weseli!

Już po wieczerzy, pódźmy do Hiszpana!

Ba, wierę, pódźmy, ale nie bez dzbana.

Puszczaj, doktorze, towarzyszu miły!

Doktor nie puścił, ale drzwi puściły.

Jedna nie wadzi, daj ci Boże zdrowie!

By jeno jedna – doktor na to powie.

Od jednej przyszło aż więc do dziewiąci,

A doktorowi mózg się we łbie mąci.

Trudny — powiada — mój rząd z tymi pany:

Szedłem spać trzeźwio, a wstanę pijany”.

Sprawdź, ile wersetów udało Ci się zapamiętać, a może zapamiętałeś całą fraszkę? Na odtworzenie fraszki na swojej kartce masz 150 sekund. Za każdy zapamiętany werset daj sobie 2 punkty.

1. podejście:

2. podejście:

Zadanie 8. Zapamiętanie definicji

Zapamiętaj definicję w ciągu 60 sekund.

„Sukces — działanie na najwyższym poziomie możliwości jednostki, w kierunku spełnienia jej marzeń i pragnień, przy jednoczesnym zachowaniu równowagi pomiędzy wszystkimi płaszczyznami życia”1.

A teraz odtwórz ją w ciągu 80 sekund. Za prawidłowe zapamiętanie definicji wstaw sobie 4 punkty.

1. podejście:

2. podejście:

Zadanie 9. Zapamiętanie kształtu (formy)

Zapamiętaj kształty figur w ciągu 30 sekund i narysuj je na swojej kartce. Za każdy prawidłowy rysunek daj sobie 1 punkt.

1. podejście:

2. podejście:

Jeżeli uzyskałeś w teście pamięci maksymalną liczbę punktów, to przyjmij moje gratulacje — masz już pamięć doskonałą. Jeśli jednak nie jesteś usatysfakcjonowany z wyników, to proszę, zapoznaj się z metodami, które pozwolą Ci odkryć na nowo niezwykły potencjał Twojej pamięci. Tak, odkryć! Istnieje bowiem kilka dowodów na to, że człowiek rodzi się z pamięcią doskonałą. Później niestety niedoskonały system edukacji zakłóca nasze naturalne procesy pamięci.

Oto kilka dowodów wartych przemyślenia:

Sny — większość z nas podczas snu przypomina sobie osoby lub zdarzenia sprzed wielu lat, a czasem nawet z dzieciństwa.

Te sny nie są zamazane, wręcz przeciwnie; są bardzo żywe, barwne i realistyczne, ukazując najdrobniejsze szczegóły.

Dzieje się tak dlatego, że Twoja pamięć musiała je zachować.

Pamiętaj, nic nie dzieje się bez przyczyny. Psycholodzy coraz częściej i odważniej stwierdzają, że problemem nie jest sama pamięć, a proces przypominania.

Przypomnienia — prawie każdy z nas doświadczył nagłego przypomnienia jakiegoś doświadczenia, w najmniej niespodziewanym momencie. Wystarczy tylko tzw. wyzwalacz, czyli obraz, osoba, zapach, dźwięk, budynek, słowa itd., który uruchomi w nas szczegółowo i precyzyjnie serię przeżytych kilka lub kilkadziesiąt lat wcześniej zdarzeń (np. wydarzenia ze szkoły, wojska, grupy przyjaciół, z jaką spędzaliśmy sporo czasu…). Takie przypomnienia są doskonałym przykładem na to, że mózg zachowuje wszystkie przeżyte doświadczenia, trzeba tylko popracować nad „wyzwalaczami”, które wywołają skojarzenia uruchamiające ten proces przypominania.

Doświadczenia „przedśmiertelne” — osoby, które przeżyły tragiczny wypadek z przekonaniem, że go nie przeżyją (np. wypadek samochodowy, upadek ze szczytu gór, tonięcie…), zgodnie twierdzą: w ciągu kilku sekund (minut) widzą całe swoje życie, nie tylko najważniejsze momenty, ale całe życie, tak jakby oglądali je podczas filmu. Proces przypominania u takiej osoby musi być naprawdę błyskawiczny. To jest kolejny  dowód na nieograniczoną pojemność pamięci.

Fenomen rosyjskiego dziennikarza Szereszewskiego — ten młody rosyjski dziennikarz, należący do licznych kolegiów redakcyjnych, nigdy nie musiał robić żadnych notatek pisemnych.

Dlaczego? Pamiętał każde wypowiedziane zdanie, słowo po słowie, nawet z zapamiętaniem intonacji głosu. Dziennikarza dokładnie przebadał i testował przez 30 lat ówczesny najlepszy rosyjski psycholog, Aleksander Łuria. Jego badania wykazały, że Szereszewski posiada pamięć doskonałą. Ale nie stało się to w sposób przypadkowy. Szereszewski już w młodości stosował najważniejsze reguły mnemotechnik, które stały się dla niego tak naturalne, że posługiwał się nimi mechanicznie.

Na przestrzeni historii możemy zobaczyć znacznie więcej przypadków podobnych do Szereszewskiego, czyli ludzi, którzy  wykorzystywali naturalne mechanizmy działania pamięci. Ty również możesz mieć pamięć taką jak Szereszewski, jeśli tylko zdobędziesz się na trud poznania i zastosowania mnemotechnik opisanych w drugiej części książki (więcej możesz przeczytać np. tutaj: http://pl.wikipedia.org/wiki/Salomon_Szereszewski).

Badania profesora W. Penfielda — badał on obszary mózgu, które wywołują epilepsję. W tym celu pobudzał pojedyncze neurony cienkimi elektrodami. Wyniki badań były zaskakujące:

badani przypominali sobie wydarzenia nawet sprzed 40 lat lub jeszcze starsze, przypominając sobie całą gamę wrażeń zmysłowych (zapach, dotyk, smak, ruch, emocje czy dźwięk).

Penfield wnioskował, że w każdej komórce lub wiązce komórek mózgu znajduje się dokładny zapis wszystkich wydarzeń z naszego życia.

Badania profesora Anokhina — profesor ten zbadał połączenia między komórkami mózgu. Anokhin uważał, iż „ślad pamięciowy” przyjmuje postać obwodu elektromagnetycznego, który jest utrwalony przez różne konfiguracje połączeń neuronowych.

Wiedział już, że mózg składa się z biliona komórek, które mogą łączyć się ze sobą w nieskończenie wiele połączeń, czyli może ich być nieograniczona liczba. Wniosek jest oczywisty:

wykorzystując w pełni naszą pamięć, możemy zapamiętać dosłownie wszystko.

Pamięć fotograficzna — ludzie nią obdarzeni potrafią zapamiętać dokładnie wszystko, co przeczytali (zobaczyli), najczęściej na krótki okres. Metoda ta polega na tym, że osoby takie widzą kartkę zapisanego druku jako obraz, z którego w procesie odtwarzania mogą swobodnie czytać. Taką umiejętność zazwyczaj traci się z czasem. Najczęściej można ją zauważyć u małych dzieci, dla których jest to naturalna umiejętność.

Z czasem jednak zostaje zatarta przez szkolnictwo, które bardziej koncentruje się zadaniach logicznych i językowych, zaniedbując niestety pracę wyobraźni. Pamięć fotograficzna to kolejny fenomenalny dowód na nieograniczone możliwości ludzkiego umysłu.

Zapamiętanie obrazów — nasz mózg z łatwością zapamiętuje obrazy. Przeprowadzono eksperyment, w którym pokazano badanym 1000 zdjęć z odstępem czasu co 1 sekundę. Następnie dołączono nowe 1000 zdjęć i badani mieli wskazać zdjęcia, które już widzieli. Wynik był zaskakujący: prawie wszyscy badani rozróżnili prawidłowo zdjęcia, które już widzieli, od nowych zdjęć, niezależnie od tego, czy wcześniej uważali, że mają słabą czy dobrą pamięć. Dlatego też z łatwością zapamiętujemy twarze, jednak z nazwiskami już możemy mieć problem.

Czy zdarzyła Ci się kiedyś taka sytuacja, gdy pomyślałeś : „O, to ta pani z przyjęcia u Kuby, ale jak ona się nazywała”?

Zastosowanie technik pamięciowych (mnemotechnik) — daje imponujące rezultaty. Wykorzystując mnemotechniki, możesz zapamiętać niemalże każdą jednostkę informacji, jaką chcesz, aby była przez Ciebie zapamiętana, na tak długo jak chcesz.

Stosowanie technik wymaga w początkowej fazie niemałego wysiłku i dyscypliny. Nie ma nic za darmo, musisz zdobyć narzędzie, jakim będziesz się później posługiwał. Wyzbycie się nabytych przez lata nawyków uczenia się jest trudne, ale konieczne do swobodnego posługiwania się mnemotechnikami.

Wysiłek ten z pewnością się opłaci i zyskasz mnóstwo „dodatkowego” czasu. Mnemotechniki są jednym z głównych tematów tej książki, dlatego dokładnie opisuję je w jej dalszej części.

Jak oceniasz swoją pamięć?

Większość ludzi nie zdaje sobie sprawy z tego, jaką ogromną pracę codziennie wykonuje ich pamięć. Przeciętny człowiek pamięta około kilku milionów różnych informacji. I trzeba przyznać, że to całkiem niezwykły wynik. Jak to możliwe? Każde wypowiedziane lub usłyszane słowo najpierw wydobywane jest z pokładów naszej pamięci, następnie zostaje rozpoznane i użyte (zrozumiane) we właściwym kontekście. Cały ten proces odbywa się w ułamkach sekundy, praktycznie jest niezauważalny. Pamięć w błyskawiczny, natychmiastowy i efektywny sposób wyjaśnia Ci znaczenie wszystkiego, co do tej pory poznałeś. Każdą czynność, jak czesanie włosów, mycie zębów, jedzenie sztućcami, jeżdżenie na rowerze oraz każdą myśl wydobywasz najpierw z pamięci — nie musisz uczyć się na nowo pojęć czy czynności.

A jak większość ludzi ocenia swoją pamięć?

Zdecydowanie większość z nas bardziej skupia się na tym, czego nie pamięta, niż na tym ogromie informacji zapamiętanych.

Jest to taki paradoks, niedociągnięcia pamięci procentowo są bardzo niewielkie, ale ich rzadkie występowanie powoduje ich zapamiętanie.

„Szklanka jest do połowy pełna czy pusta?”. Niestety, większość widzi pustą część. Taka jest ludzka mentalność, którą niewątpliwie należy starać się zmienić. Nie tylko starsze osoby potrafią narzekać na swoją pamięć, mówiąc: „Moja pamięć już nie jest najlepsza, kiedyś to wszystko pamiętałem”, „Mam kłopot z pamięcią…”, „Mam złą pamięć od urodzenia” itp. Niektórym nawet takie narzekanie sprawia przyjemność. Dlatego najwyższy czas zmienić negatywne i błędne myślenie. Pamięć nie pogarsza się od starości (czy przeżytych lat), pamięć pogarsza się z braku treningu. Jeżeli będziesz się posługiwał pamięcią cały czas tak samo, to ona na pewno się nie pogorszy.

Ale jeśli będziesz ją systematycznie ćwiczył, z pewnością będzie ona coraz lepsza, bez względu na Twój wiek. Zachęcam do dalszej lektury, która jest źródłem cennych informacji zbieranych przeze mnie przez kilka lat, pokazującym, w jaki sposób ćwiczyć pamięć.

Lekcja 12.

Zakładkowa Metoda Zapamiętywania (ZMZ)

Kreatywność to wymyślanie, eksperymentowanie, wzrastanie, ryzykowanie, łamanie zasad, popełnianie błędów i dobra zabawa.

Mary Lou Cook

Przegląd lekcji

Zakładkowa Metoda Zapamiętywania (ZMZ)

zakładki obrazowe,

zakładki osobiste,

zakładki alfabetyczne,

rymowanki liczbowe,

zakładki mieszkaniowe (pokój rzymski).

Zakładek pamięci możesz stworzyć i posiadać nawet kilkanaście tysięcy. Używając ich, zapamiętasz kilkanaście, a nawet kilkadziesiąt razy więcej informacji w bardzo krótkim czasie. Jest jeden warunek. Musisz poznać zasady ZMZ i bezbłędnie opanować system zakładek.

Rozgrzewka umysłowa

U 2 dłoni jest 10 paluszków. Ile paluszków jest u 10 dłoni?

Kto używa wszystkich języków świata?

Jaki wyraz jednocześnie kończy słowo zaczynające się na „ko” i zaczyna słowo kończące się na „or”?

KO_ _ _ _ _ OR

Jaka jest następna liczba?

1 14 3 12 5 10 7 ?

Rozwiązania

50.

Echo.

„Łomot”.

8: w liczbach są 2 ciągi: w 1. liczby zwiększają się o 2, a w 2.

maleją o 2.

1. Zakładkowa Metoda Zapamiętywania (ZMZ)

ZMZ można porównać do szafy, w której wiszą wieszaki z ubraniami. Wieszaki te nigdy się nie zmieniają, natomiast ubrań możesz powiesić na niej tyle, ile Ci się tylko podoba. To wykorzystanie prawa skojarzenia — nowe informacje łączymy z dobrze nam znanymi. Informacje te będą zapisane w postaci „żywego” obrazu. ZMZ różni od ŁMS tym, że zakładki to stałe pamięciowe obrazy (klucze), z którymi możemy połączyć nieskończoną ilość informacji. Różnią się również tym, że z zakładek możemy korzystać na wyrywki, bo są przyporządkowane liczbom. Zakładki muszą powstać w wyobraźni osoby posługującej się tą metodą, nie mogą być narzucone przez niczyją wyobraźnię.

ZMZ składa się z zakładek:

Obrazowych.

Osobistych.

Alfabetycznych.

Rymowanek liczbowych.

Mieszkaniowych (tzw. pokój rzymski) i innych.

Zakładki obrazowe

Najczęściej stosuje się 10 zakładek obrazowych, ale można też stosować np. 20. Metoda ta polega na przyporządkowaniu do obrazów liczb (cyfr) w taki sposób, aby obraz w jak największym stopniu kojarzył nam się z liczbą, przez podobieństwo symboliki lub kształtu. Sam dokonaj wyboru i wybierz obrazy najbardziej Ci pasujące, a następnie zapamiętaj je trwale i połącz z nieskończenie wielką ilością informacji.

Propozycje zakładek obrazowych:

drzewo, ołówek, kij, pędzel, długopis;

wieszak, łabędź, gęś, kaczka;

koniczyna, trójkąt, serce,

kwadrat, stół, krzesło;

hak, gwiazda, dłoń;

słoń, wąż,

kosa, flaga;

bałwan, klepsydra, okulary;

balon na kiju, rakieta tenisowa, kijanka, fajka;

ogórek z pomidorem, Flip i Flap, miecz i tarcza.

Zadanie 9.

Stwórz i narysuj na kartce papieru własne zakładki obrazowe, pamiętając o zachowaniu zasad „żywego” obrazu.

Zadanie 10.

Korzystając z własnej zakładki obrazowej, zapamiętaj poniższe słowa:

książka, buty, pilot od telewizora, skaner, stół, okno, fotel,

drukarka, długopis, papier

Zadanie 11.

Poproś swojego partnera od ćwiczeń, aby podał Ci 10 słów w odstępie do 10 sekund, a Ty postaraj się w tym czasie połączyć je ze swoimi zakładkami. Sprawdź, ile słów udało Ci się zapamiętać w kolejności oraz na wyrywki. Nie przejmuj się, jeżeli za pierwszym razem Ci się nie uda. Jak mówi stare przysłowie:

praktyka czyni mistrza.

Zadanie 11., proszę, wykonaj wielokrotnie, zakładki musisz znać na wyrywki nawet podczas przebudzenia się w nocy. Pamiętaj, dla dobrego opanowania każdej metody zapamiętywania powinieneś posługiwać się „żywym” obrazem:

tworzyć zakładki w postaci „żywych” obrazów,

nowo zapamiętaną informację przedstawić (stworzyć na ekranie

umysłu) w postaci „żywych” obrazów,

połączyć nowo zapamiętaną informację z zakładką również

w postaci „żywego” obrazu.

Zakładki osobiste

To jedna z łatwiejszych zakładek do zapamiętania. Oglądając na ekranie umysłu nasze części ciała, zapamiętujemy je od góry do dołu lub odwrotnie, zachowując kolejność, np. Jak sama nazwa wskazuje, jest to osobista zakładka, w której musisz wybrać części ciała, które Ci najbardziej odpowiadają, np. jeżeli nie lubisz swojej pupy, to możesz ją pominąć, ale ja jednak uważam, że to bardzo dobra zakładka, z której mogą powstać śmieszne obrazki. Zakładek osobistych możesz stworzyć 10, 20, 30, ile chcesz. Jeżeli ktoś studiuje medycynę, to może użyć jako zakładki ludzkiego szkieletu.

Zadanie 12.

Ustal i narysuj na kartce papieru własne zakładki osobiste.

Zadanie 13.

Korzystając z własnej zakładki osobistej, zapamiętaj poniższe słowa:

ogórek, sos pomidorowy, smalec, kaszka manna, kiełbasa,

groch, marchew, kabaczek, śliwki, serek homogenizowany,

musztarda, ręczniki papierowe, pasta do zębów, płyn do naczyń, cukier waniliowy, galaretka pomarańczowa, ryż, kakao,

cukier, mąka pszenna

Zadanie 14.

Poproś swojego partnera od ćwiczeń, aby podał Ci 20 słów w odstępie do 10 sekund, a Ty postaraj się w tym czasie połączyć je ze swoimi zakładkami. Sprawdź, ile słów udało Ci się zapamiętać w kolejności oraz na wyrywki.

Zakładki alfabetyczne

To kolejne zakładki z grupy ZMZ. Polegają one na stworzeniu do każdej litery alfabetu odpowiedniego żywego „obrazu”.

Wybrane słowo-obraz powinno:

brzmieć podobnie jak litera alfabetu, np. literę „L” możemy przyporządkować słowu „elka”, muszą być możliwie łatwe do zapamiętania, w jak najprostszej formie. Jeżeli brakuje Ci pomysłu, możesz wyszukać je za pomocą słownika,  własny system można też stworzyć za pomocą podobieństwa kształtu litery, np. litera „C” kształtem może się kojarzyć z księżycem itp.

Zakładka alfabetyczna jest bardzo pomocna do zapamiętania informacji, w której użyte są symbole liczbowe (np. wzory matematyczne, a także słowa obcego pochodzenia). Moje propozycje zakładek to:

Zadanie 15.

Ustal i narysuj własne zakładki alfabetyczne, pamiętaj o zachowaniu zasad „żywego” obrazu.

Zadanie 16.

Korzystając z własnej zakładki alfabetycznej, zapamiętaj poniższe słowa:

lampa, płyta CD, klawiatura, laptop, tablica, kubek, książki,

taboret, piłka, zdjęcie, mikser, odkurzacz, telefon, zlew, krzesło, dywan, samochód, parapet, segregator, wazon, klucze, gazeta, koperta, długopis, pinezki

Zadanie 17.

Poproś swojego partnera od ćwiczeń, aby podał Ci 25 słów w odstępie do 10 sekund, a Ty postaraj się je zapamiętać.

Sprawdź, ile słów udało Ci się zapamiętać w kolejności oraz na wyrywki (tak, trzeba też znać alfabet na wyrywki, np. 10 litera alfabetu to…).

Rymowanki liczbowe

Służą do zapamiętywania niewielkiej ilości informacji na krótki okres. Rymowanki liczbowe różnią się od zakładek obrazowych tylko tym, że zamiast podobieństwa kształtu czy symboliki, szukamy podobieństwa rymu. Bardzo łatwo się je zapamiętuje.

Na przykład:

Raz — głaz, zraz.

Dwa — drwa, Wda (taka rzeka) albo wóda.

Trzy — bzy, wszy, gzy.

Cztery — sery, rowery.

Pięć — rtęć, część.

Sześć — jeść.

Siedem — krem

Osiem — prosię, Zosię

Dziewięć — skręć.

Dziesięć — pieczęć, jesień

Zadanie 17.

Ustal i narysuj na kartce papieru własne zakładki rymowanki, zachowując zasady „żywego” obrazu.

Zadanie 18.

Korzystając z własnej zakładki rymowanki, zapamiętaj poniższe słowa:

herbata, papier toaletowy, kotlet schabowy, przecier pomidorowy,

tort, płatki kosmetyczne, ser, czosnek, kawa, szklanki.

Zadanie 19.

Poproś swojego partnera od ćwiczeń, aby podał Ci 10 słów w odstępie do 10 sekund, a Ty postaraj się w tym czasie połączyć je ze swoimi zakładkami. Sprawdź, ile słów udało Ci się zapamiętać w kolejności oraz na wyrywki.

Zakładki mieszkaniowe, czyli tzw. pokój rzymski

Zakładka mieszkaniowa swój początek bierze ze starożytnego Rzymu. Rzymianie wyobrażali sobie dom, począwszy od wejścia, przez przedpokój, pokój, kuchnię itp. W każdym pomieszczeniu widzieli dokładnie przedmiot obok przedmiotu, w niezmienionym porządku.

Zakładka mieszkaniowa polega na zobaczeniu swojego lub wymyślonego pokoju i wypełnieniu go meblami, rzeczami, ozdobami, w taki sposób, że każdy przedmiot będzie dla nas  „wieszakiem”. Każdy przedmiot musi być na swoim miejscu, to naprawdę bardzo ważne. Na początku treningu tą metodą lepiej skupić się na dużych lub bardziej charakterystycznych przedmiotach, nie przesadzając z drobiazgami. Potem oczywiście można ćwiczyć z „pokojem” z wszelkimi drobiazgami, następnie dodać następny pokój i następny…, korytarz, kuchnię, łazienkę, piętro i następne piętro. Koniecznie ustal miejsce startu i wyznacz sobie kierunek, w jakim będziesz podążać.

Staraj się jednak nie tworzyć punktów pamięciowych na przedmiotach położonych zbyt blisko siebie, a już na pewno nie na przedmiotach jeden na drugim. Ilość informacji, jaką   możemy zapamiętać, stosując tę metodę, jest naprawdę zdumiewająco wielka. Rzymianie w ten sposób zapamiętywali tysiące informacji.

Zakładki mieszkaniowe znakomicie wykorzystują możliwości lewej i prawej półkuli mózgu, ponieważ obie są w takim samym stopniu zmuszone do pracy przez tworzenie „żywych” obrazów, zachowując przy tym kolejność, porządek oraz wykorzystując wyobraźnię, emocje i wrażenia zmysłowe. Ćwicząc tą metodą, pobudzasz do działania Twoją pamięć i kreatywną inteligencję na poziomie podświadomym. Może doprowadzić to do urzeczywistnienia się marzenia i będziesz

miał te meble, pokój dom itp., ponieważ nasze myśli mają tendencję do urzeczywistnienia się.

Przykład

Twoimi „wieszakami” mieszkaniowymi np. są: schody przed domem, drzwi wejściowe, szafka w przedpokoju (na kurtki i buty), lustro, telefon itp., a chcesz zapamiętać takie słowa–klucze, jak: pasta do zębów, krem, masło, pomarańcze, chleb.

Możesz zobaczyć obrazy: wielką zieloną kupę o miętowym zapachu z pasty do zębów na zimnych schodach z szarego marmuru przed domem; na drzwiach wejściowych są malutkie różowe kwiatki o zapachu różanym; w szafie zamiast kurtek są poukładane kostki masła, czuć od nich zimny powiew i są lodowate w dotyku; lustro pokazuje mi zamiast mojego odbicia soczystą pomarańczę z małym zielonym listeczkiem, och, jaką mam ochotę ją zjeść; przy telefonie leży torba z zakupami, z której wyłania się bochenek chleba ze złocistą skóreczką. Jak ja lubię tak upieczony chlebek itp. Takiej listy zakupów nie sposób nie zapamiętać. Tę zakładkę możesz wykorzystać do zadań, jakie masz wykonać w ciągu dnia, lub innych ważnych dla Ciebie rzeczy.

Zadanie 20.

Ustal i narysuj na kartce własne zakładki mieszkaniowe, zachowując zasady „żywego” obrazu.

Zadanie 21.

Korzystając z własnych zakładek mieszkaniowych, zapamiętaj poniższe zadania:

napisać referat z historii, spotkać się z przyjaciółką, kupić tort urodzinowy dla mamy, wyprasować koszulę na egzamin, pójść na zajęcia z angielskiego.

Zadanie 22.

Poproś swojego partnera od ćwiczeń, aby podał Ci 10 słów w odstępie do 10 sekund (w miarę ćwiczeń staraj się skracać ten czas), a Ty postaraj się w tym czasie połączyć je ze swoimi zakładkami i zapamiętaj je. Następnie sprawdź się.

Podsumowanie    Zakładki można tworzyć według indywidualnych preferencji.

Jeżeli np. jesteś pasjonatem samochodów albo mechanikiem samochodowym, to możesz przyjąć za słowa „wieszaki” części samochodowe albo modele. Jeżeli jesteś kucharzem, to Twoja zakładka może składać się z dań, warzyw czy innych produktów spożywczych. Jeżeli masz jakąś pasję, np. zbierasz znaczki albo stare monety, to oczywiście też możesz to wykorzystać do zbudowania swojej zakładki. Zakładka przede wszystkim musi jak najbardziej odpowiadać Tobie, bo to Ty będziesz z niej korzystał. Nigdy nie powstaną identyczne zakładki, ponieważ nawet jeżeli 2 osoby przyjmą te same elementy, to w swoim obrazie widzą je zupełnie inaczej. Pole tworzenia zakładek jest nieograniczone dla Twojej wyobraźni, więc do dzieła!

Jak zwiększyć wiedzę, którą już masz, o 100%?

Sposób, aby tego dokonać, jest łatwiejszy, niż myślisz…:). Wystarczy, abyś każdy zestaw zakładek (obrazową, osobistą, alfabetyczną, mieszkaniową, rymowankę czy też własną) zobaczył np. w wodzie, ogniu, bryle lodu albo w czym tylko chcesz. Na przykład jeżeli za 1. element 1. zestawu zakładek obrazowych przyjąłeś pióro, to teraz możesz je zobaczyć np. w wodzie. Jeżeli 2. elementem jest łabędź, to w 2. zestawie (np. wodnym) zobacz łabędzia w wodzie itd. W ten sposób można w dowolnie zwiększać liczbę swoich zakładek. Tylko obraz poszczególnych elementów musi być żywy i jak najbardziej różnić się w poszczególnych zestawach, gdyż inaczej zacznie Ci się mylić.

Pamięć doskonała. 22 proste lekcje, dzięki którym zapomnisz o zapominaniu

Czy tego chcemy, czy nie, życie wymaga od nas ciągłego poszerzania wiedzy. Zapamiętywanie, bez względu na wiek, może być łatwiejsze i skuteczniejsze. Książka „Pamięć doskonała” i zawarte w niej 22 wartościowe lekcje sprawią, że nie będziesz mógł uwierzyć w osiągnięte rezultaty. Wyjątkowo praktyczne i motywujące podejście autorki do ćwiczenia pamięci oraz zawarte w publikacji rozgrzewki umysłowe i testy pomogą Ci maksymalnie wykorzystać pamięć w szkole, na studiach czy w pracy.

Książka składa się z dwóch części. Pierwsza część obejmuje wiedzę teoretyczną niezbędną do zrozumienia części drugiej. Druga część poświęcona jest w całości praktyce. Całość książki napisana jest w formie kursu w taki sposób, aby skomponowana w niej wiedza umożliwiła możliwie najszybszą poprawę pamięci. Każda lekcja składa się z pięciu części:

1. Przegląd lekcji — to wprowadzenie do tematu. Dowiesz się, czego możesz nauczyć się w wybranej lekcji.

2. Rozgrzewka umysłowa — to trening dla Twojego umysłu. Jest tak samo potrzebna jak rozgrzewka dla sportowca, dlatego znajduje się przed każdą lekcją. To zagadki, pytania i łamigłówki, które w przyjemny sposób rozgrzewają umysł.

3. Lekcja główna — to szczegółowa analiza tematu.

4. Ćwiczenia — uczymy się przez doświadczenie, więc są konieczne do zakotwiczenia zdobytej wiedzy. Wykonaj je sumiennie.

5. Pytania kontrolne (sprzężenie zwrotne) — sprawdź sam siebie, czego się nauczyłeś, jakie zrobiłeś postępy. Ich widok jest doskonałym motywatorem.

ODBIERZ PREZENTY>>>

Reklamy

Accelerated Learning

 Fragment publikacji  „Ale urwał!” Andrzeja Bubrowieckiego >>>

Accelerated Learning — uczenie się „całym sobą”

W budowaniu indywidualnej optymalnej strategii uczenia koncentrujemy się zgodnie z prezentowanymi tu założeniami na wykorzystaniu swoich największych wartości; dominujących, naturalnych dla każdego sposobów odbierania, przetwarzania i zapamiętywania nowych informacji.

Kolejnym krokiem powinno być systematyczne wzmacnianie naszych „słabszych” elementów, tak aby w procesie uczenia się móc korzystać z całego potencjału (naszych zasobów), jakim dysponujemy: zarówno z prawej, jak i lewej półkuli mózgowej, ze zmysłów częściej i tych rzadziej używanych, z całej naszej energii duchowej, fizycznej i emocjonalnej. Ten sposób myślenia charakteryzuje nowoczesne podejście do zagadnień związanych z edukacją, określane jako Accelerated Learning.

Accelerated Learning to współczesna dyrektywa metodologiczna oznaczająca połączenie i wykorzystanie w procesie nauki aktywności fizycznej i wielu zmysłów oraz całego układu umysł — duch — ciało.

Coraz więcej badań i obserwacji sugeruje, że tradycyjna metoda przekazywania wiedzy oparta głównie na wykorzystaniu zmysłu słuchu (wykłady i dyskusje) i wzroku (czytanie) jest niewystarczająca i ogranicza w dużym stopniu możliwości, jakie niesie ze sobą uczenie się „całym sobą”, tak charakterystyczne chociażby dla postępowania małych dzieci. Właściwie dobrana, celowa aktywność ruchowa oraz nauka przez doświadczenie przynoszą zdecydowanie lepsze efekty niż samo czytanie czy słuchanie nauczyciela. Od pewnego czasu wiadomo już, że ruch fizyczny znakomicie wspomaga funkcjonowanie umysłu. Odkryto, że część mózgu odpowiedzialna za motorykę naszego ciała (kora ruchowa) jest położona tuż obok obszarów kierujących procesami twórczego myślenia i rozwiązywania problemów. Potwierdzają to badania sawantów — ludzi posiadających niespotykane, fenomenalne umiejętności w wybranych dziedzinach: liczeniu, zapamiętywaniu, malowaniu, rzeźbieniu. W trakcie prowadzonych laboratoryjnie obserwacji i pomiarów okazało się, że gdy wykonują oni bezbłędnie skomplikowane operacje umysłowe, uaktywnia się właśnie rejon mózgu odpowiedzialny za procesy ruchowe naszego ciała, pomimo tego, że badani leżą praktycznie bez ruchu.

Zgodnie z ideą Accelerated Learning największą skuteczność w uczeniu się osiągniesz wtedy, gdy maksymalnie wykorzystasz jednocześnie:

• Kanał intelektualny — rozwiązujesz problemy, analizujesz zadania, tworzysz koncepcje myślowe, stosujesz logikę, planujesz, pogłębiasz wiedzę, szukając nowych wartościowych informacji, stawiasz inspirujące pytania.

• Kanał somatyczny — włączasz do nauki ruch, angażujesz się fizycznie; wykonujesz modele i schematy, odgrywasz „role”, posługujesz się dotykiem, węchem i smakiem, angażujesz się w gry dydaktyczne.

• Kanał wizualny — obserwujesz, rysujesz, wyobrażasz sobie, używasz metafor, posługujesz się w notatkach kolorami, piktogramami i rysunkami, wykonujesz trójwymiarowe modele nowych informacji.

• Kanał audialny — uczysz się poprzez słuchanie, mówienie i dyskutowanie, głośno odczytujesz tekst, słuchasz nagranych informacji, ujmujesz nowy materiał w formę ciekawej historii, odtwarzasz wyuczony materiał na głos.

 

 

Zobacz co Ci proponuję!>>>

Szybkie Czytanie vs. Czytanie Fotograficzne

Katarzyna Szafranowska:

Starcie Gigantów Czytania

Szybkie Czytanie vs. Czytanie Fotograficzne. Oto, widzę ich jak stoją po dwóch stronach ringu gotowi do starcia na śmierć i życie. Dwóch potężnych zawodników, jedynych w swoim rodzaju, o wyjątkowych umiejętnościach i unikalnej postawie…

 …tak mogłoby się zaczynać starcie dwóch gigantów: czytania fotograficznego i czytania szybkiego.

Jedni widzą w nich śmiertelnych wrogów, z zupełnie różnymi podejściami do czytania, inni wyjątkowe bliźnięta o doskonale uzupełniających się umiejętnościach. Ja widzę w nich dwie potężne zdolności umysłu, potrzebne każdemu kto chce nadążyć za zmianami i sprawnie poruszać się w gąszczu informacji.

Przyjrzyjmy się teraz dokładniej zawodnikom na tym Mentalnym Ringu.

W prawym narożniku, w niebieskich spodenkach zawodnik numer 1 – kolos wśród umiejętności umysłowych, szybki jak błyskawica, w mgnieniu oka koduje całe strony tekstu, z dużą koncentracją i lekkością. Pani i Panowie oto…. Czytanie Fotograficzne!

W lewym narożniku, w żółtych spodenkach, jedyny w swoim rodzaju, niezwyciężony i legendarny zawodnik numer dwa, którego dokładność i precyzja zadziwia wielu, a szybkość i elastyczność powala na kolana. Proszę Państwa oto… Czytanie Szybkie!

Poniżej dokładna charakterystyka zawodników:

Czytanie fotograficzne

To niezwykły, dla wielu wręcz magiczny sposób czytania. Dzięki specjalnej ostrości fotograficznej, całe strony tekstu są przekazywane do prawej półkuli, gdzie zostają przetworzone i zapamiętane. Wszelkie informację trafiają do umysłu nieświadomego, po czym są aktywowane do świadomości za pomocą odpowiednich technik. Czytanie fotograficzne pogłębia intuicję i kreatywność oraz pozwala uwolnić potencjał prawej półkuli zaniedbywany w toku standardowej edukacji.

Czytanie szybkie

To świadomy i lewopółkulowy proces czytania przebiegający w ten sam sposób, co czytanie tradycyjne, z tym że 5 razy szybciej. Czytany tekst jest przetwarzany krok po kroku, w sposób całkowicie liniowy. Podczas szybkiego czytania czytelnik uruchamia analityczne i logiczne myślenie, co pozwala na krytyczne i uważne śledzenie tekstu.

Sędzia jest już na swoim miejscu, jeszcze tylko dźwięk gongu i zaczynają.

GONG!

Runda 1.

W tej rundzie porównasz obu zawodników pod względem celu i dowiesz się jak wykorzystać oba narzędzia w praktyce.

Czytanie fotograficzne jest doskonałym rozwiązaniem, gdy masz naprawdę mało czasu na czytanie, a za to dużo lektur. Znakomicie sprawdza się przy pisaniu wszelkich prac pisemnych i ogarnianiu wiedzy z wielu książek.

Pierwszy celny cios zadaje fotoczytanie swoim gigantycznym tempem kodowania informacji – około 25 000 słów/minutę. Sprawia ono, że dowolny tekst czytasz dosłownie kilka minut. To wielka zaleta. Oznacza to również, że możesz przeczytać kilka lub kilkanaście książek dziennie.

Czytanie szybkie odpowiada zbyt wolnym blokiem w tempie 1 000 słów/minutę i traci cenne punkty już w pierwszych minutach walki. Szybkie czytanie daje możliwość czytania dowolnego tekstu (250 stron) w czasie ok. 1 godziny z pełnym, świadomym zrozumieniem i zapamiętaniem. To właśnie precyzja zrozumienia każdego, nawet najmniej istotnego słowa sprawia, że zawodnik numer dwa jest tak lubiany przez publiczność.

GONG!

Teraz chwila na kilka głębszych oddechów i zaplanowanie odwetu. Zawodnicy w narożnikach otrzymują instrukcje od trenerów. Szybkie czytanie odzyskało impet i już widać ten błysk w oku… jakby zbliżało się nieuniknione.

GONG!

Runda 2.

Dwójka kolosów znów w akcji i nagle Szybkie uderza z precyzją lasera w podbródek Foto.

 Czytanie szybkie ma swoje zalety. Jest idealne w momencie, gdy chcesz szybko przeczytać dany tekst i wyciągnąć zarówno główne idee jak i najmniejsze szczególiki.

Celem szybkiego czytania jest zrozumienie i zapamiętanie informacji z tekstu oraz wyrobienie sobie poglądu na dane zagadnienie.

Jeśli chcesz szybko przeczytać nudne lektury czy też przebrnąć przez opisy przyrody i wiesz, że użyteczność tego co czytasz jest niewielka to Szybkie Czytanie zdobędzie u Ciebie mnóstwo punktów.

Publika uwielbiająca idealnie wymierzone i zaskakujące przeciwnika ciosy, pieje z zachwytu gdy na ringu pojawia się Szybkie.

Po uderzeniu w podbródek sędzia liczy Foto i wygląda na to, że Szybkie nie tylko odrobiło straty, ale uzyskało strategiczną przewagę.

Głównym celem czytania fotograficznego jest przyspieszone uczenie się umiejętności, rozwiązywanie problemów i zastosowanie wiedzy w życiu. Dlatego publika kibicująca Foto jest spokojna o wynik walki…

Ten rodzaj czytania stosuje się jako wspomaganie uczenia się z książek. Gdy potrzebujesz szybko odszukać daną informację, poznać cały kontekst wybranego zagadania lub zwiększyć swoje kompetencje w jakimś obszarze Foto jest tym czego chcesz.

Prawdziwy potencjał czytania fotograficznego ujawnia się w jego praktycznym zastosowaniu. Sam wiesz, że sucha wiedza, nawet tony informacji z książek i najlepsze wskazówki są nic nie warte, jeśli nie zostaną zastosowane w praktyce.

GONG!

Co za wyrównany pojedynek! Rzadko zdarza się tak zacięta walka pomiędzy dwoma tytanami dysponującymi zupełnie innymi siłami. Foto atakuje z mocą lokomotywy, ale Szybkie odpowiada z dokładnością szwajcarskiego zegarka i nie przeraża go żadna wielka strategia z jaką na zawody przyjechał Foto.

GONG!

Runda 3.

Obaj giganci wracają na ring z nowymi siłami. Akcja tym razem rozwija się jak na szachownicy – jeden chce przechytrzyć drugiego, ale nie widać, aby któraś strona miała przewagę.

Przypomnijmy sobie zatem kilka cech różniących zastosowanie naszych zawodników w życiu współczesnego człowieka.

Stosuj fotograficzne czytanie, gdy chcesz:

osiągać konkretne, mierzalne

cele osobiste, zawodowe i uczelniane

sprawnie poruszać się po czytanym tekście, szybko odszukiwać potrzebne informacje

szybko nauczyć się dowolnej umiejętności (mówienie w języku obcym, gra w szachy, gotowanie, bilard, salsa itp.)

rozwiązać skutecznie dowolny problem osobisty lub zawodowy

 Natomiast czytanie szybkie stosuj, jeśli chcesz:

poznać maksimum szczegółów w określonym obszarze

świadomie rozumieć każde słowo, niezależnie od jego wagi i związku z celem czytania

po prostu czytać cokolwiek szybciej niż do tej pory

W tym momencie stało się, coś niesamowitego, niewiarygodnego, coś czego nikt się nie spodziewał!

Dwa największe w świecie informacji olbrzymy, zwarły się w śmiertelnym uścisku… Publika oniemiała, nikt nie wie co się dzieje. Cała sala jest jakby w hipnozie oczekiwania co się stanie dalej…

Ale gdzie jest sędzia??

Nigdzie go nie widzę… chwila moment, pomiędzy dwoma olbrzymami widać coś krwistego, TAK, to coś niesamowitego…

Nagle z potężnego uścisku wybucha fala uderzeniowa i wyrzuca biednego sędziego 15 metrów w górę, aż po czubek hali. Zawodnicy lecą po kilka metrów na boki i zatrzymują się na linach ringu.

Proszę państwa! To nie do opisania. Publiczność skanduje imiona obu zawodników. Okazuje się, że sędzia w zeszłym sezonie popełnił najwięcej błędów w swojej karierze i cały mecz miał chyba za zadanie jego eliminację z dalszych zawodów.

Cóż za strategia, cóż za finezja i precyzja w wykonaniu planu. Cóż za sytuacja – nawet widać, że sędzia jest zadowolony podnosząc się, bo dostanie ogromne odszkodowanie za ten incydent i z czystym sumieniem przejdzie w stan zawodowego spoczynku.

I właśnie w tym tkwi cała tajemnica – działając wspólnie Szybkie czytanie oraz Foto Czytanie tworzą absolutnie fenomenalny zespół zdolny zmienić zwykłe zawody w kompletnie pochłaniającą i pasjonującą zabawę XXI wieku, dzięki której publiczność nie tylko wyśmienicie się bawi, ale także błyskawicznie nabywa nową wiedzę i umiejętności.

Strategię, która łączy wszystkie zalety szybkiego i fotograficznego czytania możesz opanować, dzięki szkoleniu

„Magia Czytania – jak czytać stronę na sekundę?”

 

 

 

<<<KLIKNIJ TUTAJ I ODBIERZ PREZENTY>>>

Jak przygotować się do matury? Jak zdać maturę?

Diana Baranowska – Psychologiczne przygotowanie do matury

 „Ludźmi sukcesu” nazywa się osoby, które mają szczególne osiągnięcia w różnych dziedzinach. Najczęściej określenie to dotyczy biznesmenów i sportowców, a więc ludzi szczególnie nastawionych na osiąganie coraz lepszych wyników. Jak mieć lepsze wyniki? Jak osiągnąć więcej? Jak działać efektywniej?

W biznesie efekty działania przelicza się na pieniądze. Dzięki ludziom, którym opłaca się doskonalić, powstało wiele bardzo skutecznych, uniwersalnych metod osiągania sukcesu.

Metody te wywodzą się z dwóch, podstawowych założeń:

➔ Sukces zależy od nastawienia psychicznego.

➔ Człowiek może wpływać na własne nastawienie psychiczne

Sukces zależy od nastawienia psychicznego.

Sukces można określić jako osiągnięcie celu w najlepszy możliwy sposób.

Na sukces składają się dwie rzeczy – jasno określony cel i taki stan wewnętrzny, który ukierunkowuje na osiągnięcie celu, pozwalając maksymalnie wykorzystać wiedzę, zdolności i umiejętności.

Cel

Często ludzie poświęcają wiele pracy temu, by zdefiniować swój cel, określić, czego chcą od życia i do czego dążą. Zakładam, że twój cel to:

ZDAĆ MATURĘ. Jasno określony cel to połowa sukcesu.

Stan wewnętrzny

Stan wewnętrzny, czyli nastawienie psychiczne decyduje o tym jak człowiek funkcjonuje, jak wykonuje zadania, co mu się udaje, a co nie.

W zależności od nastawienia, z jakim podchodzi się do zadania, osiągnięcie celu może być bardzo łatwe albo bardzo trudne.

Właściwe nastawienie psychiczne mobilizuje do działania, uaktywnia posiadaną wiedzę i umiejętności, poprawia pamięć, koncentrację, sprawia, że osiąganie celu staje się przyjemnością. Stan wewnętrzny decyduje o sukcesie.

Aby osiągnąć sukces trzeba mieć jasno określony cel i odpowiednie do działania nastawienie psychiczne.

Psychologia od lat gromadzi dowody na to, że nastawienie psychiczne ma olbrzymi wpływ na funkcjonowanie człowieka. Pozytywne nastawienie (wiara w sukces, chęć i uczucie przyjemności) uskrzydla i uzdrawia, negatywne nastawienie (poczucie beznadziei i rozpacz) potrafi zabijać.

Wiesz o tym, że ludzie miewają lepsze i gorsze dni. Tobie samemu czasami coś się udaje świetnie, a czasami najprostsze zadanie sprawia trudność. Jak to się dzieje?

Każdy człowiek, posiada pewien zasób wiedzy, umiejętności i zdolności.

Ten zasób stale rośnie, bez względu na to, czy dąży się do tego świadomie, czy nie.

Człowiek jest organizmem uczącym się. Umysł magazynuje wspomnienia wszystkiego, co widzi, słyszy, czuje i myśli. Nasz umysł odbiera codziennie miliardy informacji. Na szczęście nie jesteśmy ich świadomi. Świadomie sięgamy po to, co tu i teraz jest nam potrzebne – na przykład przypominany sobie informacje, zaczynamy słyszeć otaczające nas dźwięki lub zwracać uwagę na wszystkie czerwone rzeczy w naszym otoczeniu.

W nieświadomej części umysłu znajduje się wszystko to co jest poza naszym aktualnym kręgiem zainteresowania.

Nieświadoma część umysłu stanowi skarbiec kryjący całą naszą wiedzę, wszystkie umiejętności i zdolności. Wszystko to gromadzone jest od dnia narodzin.

Każdy człowiek posiada określony poziom wiedzy, umiejętności i zdolności, a stopień, w jakim je wykorzystuje, zależy od nastawienia psychicznego.

Zazwyczaj ludzie działają poniżej swoich możliwości. Potwierdzają to relacje osób, które znalazły się w sytuacji ekstremalnej, w której wykonanie zadania decyduje o życiu lub śmierci. Tacy ludzie są zwykle zaskoczeni tym, czego udało im się dokonać. Niezwykłe akty odwagi, i sprawności są wynikiem pełnego zmobilizowania wszystkich sił psychicznych.

W sytuacji „zwyciężę lub zginę”, by przeżyć człowiek musi się w pełni zmobilizować. W zwyczajnym życiu rzadko zdarza nam się robić coś „całym sobą”. Brakuje nam motywacji.

Często brakuje nam również wiary w siebie. Mogę to zrobić, umiem, uda mi się – to niezwykle ważne przekonania.

Motywacja i wiara w siebie decydują o sukcesie. Człowiek może wpływać na własne nastawienie psychiczne.

Jak ludzie to robią, że odnoszą sukcesy?

Całość ebooka, wraz technikami i ćwiczeniami, które pozwolą Ci zdać maturę w jak najlepszym stylu, tutaj>>>

 

 

 

<<<ZAPISZ SIĘ NA NEWSLETTER I ODBIERZ DARMOWE BONUSY>>>

 

Jak nauczyć się dowolnego języka obcego – część II

Agnieszka Burcan-Krawczyk:

Europejski System Opisu Kształcenia Językowego

(Common European Framework of References for Languages)

Europejski System Opisu Kształcenia Językowego (Common European Framework of References for Languages) został opracowany w celu ujednolicenia oceny znajomości języków obcych wśród obywateli Unii Europejskiej. Głównym celem tego dokumentu jest stworzenie takich samych wymagań określających konkretne poziomy zaawansowania znajomości języków, tak by certyfikaty językowe wydawane np. we Francji czy Holandii odpowiadały tym wydawanym w Polsce czy w Czechach. Głównym narzędziem wdrażania Systemu jest dokument zwany Europejskie Portfolio Językowe, indywidualny

zapis umiejętności językowych każdego uczącego się. Portfolio jest dokumentem zaświadczającym o poziomie opanowania języka, którym możesz posługiwać się na terenie całej Unii Europejskiej.

Europejski System Opisu Kształcenia Językowego wyróżnia trzy

główne poziomy zaawansowania językowego: poziom podstawowy, poziom samodzielności językowej oraz poziom biegłości. Poniższe tabele przedstawiają krotki opis umiejętności językowych na poszczególnych poziomach.

Poziom podstawowy:

Użytkownik początkujący

Potrafi zrozumieć i stosować wyrażenia z języka codziennego oraz wyrażenia potoczne, jak również bardzo proste wypowiedzi mające na celu zaspokojenie konkretnych potrzeb. Potrafi przedstawić siebie lub inną osobę oraz zadać jej pytania dotyczące np. miejsca zamieszkania, jej znajomych, posiadanych przez nią rzeczy etc. Może także odpowiedzieć

na pytania tego samego typu. Potrafi porozumiewać się z innymi w prosty sposób, jeśli jego rozmówcy mówią wolno i wyraźnie oraz wykazują chęć współpracy.

A1

Potrafi zrozumieć pojedyncze zdania oraz wyrażenia często używane i związane bezpośrednio z życiem codziennym (np. dane o sytuacji osobistej i rodzinnej, zakupy, najbliższe otoczenie, praca). Potrafi się porozumieć w trakcie wykonywania zadań prostych, codziennych, wymagających jedynie bezpośredniej i prostej wymiany informacji na znany temat. Potrafi opisać za pomocą prostych środków swoje wykształcenie, swoje bezpośrednie otoczenie i wypowiadać się na tematy związane z niezbędnymi potrzebami.

A2

Poziom samodzielności językowej:

Użytkownik samodzielny

Potrafi zrozumieć zasadnicze punkty rozmowy, gdy używany jest język jasny i standardowy, a rozmowa dotyczy spraw znanych związanych z pracą, szkołą, czasem wolnym etc. Potrafi sobie poradzić w większości sytuacji, jakie spotyka w podroży w regionie języka docelowego. Potrafi wypowiedzieć się w sposób prosty i zwięzły na tematy z życia codziennego i dotyczące własnych zainteresowań. Potrafi opowiedzieć wydarzenie, przeżycie osobiste lub sen, wyrazić nadzieję lub cel, jak również przedstawić krotko uzasadnienie lub wyjaśnienie dotyczące projektu lub pomysłu.

B1

Potrafi zrozumieć zasadnicze aspekty problemów konkretnych lub abstrakcyjnych przedstawionych w tekstach złożonych, w tym dyskusję specjalistyczną dotyczącą własnej tematyki zawodowej. Potrafi porozumieć się na tyle swobodnie i spontanicznie, że rozmowa z rdzennym użytkownikiem języka wolna jest od napięć, tak w przypadku jednej, jak i drugiej

strony. Potrafi wyrazić się w sposób jasny i szczegółowy na wiele tematów, wyrazić opinię na dany temat, wykazując pozytywne i negatywne strony rożnych (proponowanych) wyborów.

B2

Poziom biegłości:

Użytkownik zaawansowany

Potrafi zrozumieć szeroką gamę długich i trudnych tekstów oraz zrozumieć ukryte w nich podteksty.

Potrafi wypowiedzieć się spontanicznie i biegle, nie zastanawiając się zbytnio nad doborem słow. Potrafi posługiwać się językiem skutecznie i swobodnie w życiu społecznym, zawodowym lub w czasie studiów.

Potrafi budować wypowiedzi złożone, jasne, o wyraźnej strukturze i wykazać się opanowaniem narzędzi językowych służących organizacji i wewnętrznej spójności dyskursu.

C1

Potrafi zrozumieć bez wysiłku praktycznie wszystko, co czyta lub słyszy. Potrafi odtworzyć fakty i argumenty z rożnych źródeł pisemnych i ustnych, streszczając je w sposób zwięzły i spójny. Potrafi wypowiedzieć się spontanicznie, bardzo płynnie i precyzyjnie oraz uwydatnić niuanse znaczeniowe tekstów o złożonej tematyce.

Całość w książce Agnieszki Burcan-Krawczyk

 „Jak opanować dowolny język obcy”>>>

 

 

<<<ZAPISZ SIĘ NA NEWSLETTER I ODBIERZ DARMOWE BONUSY>>>

Jak opanować dowolny język obcy? – część I

Agnieszka Burcan-Krawczyk:

Dlaczego wielu ludzi nie opanowuje języka obcego w stopniu, który by ich zadowalał?

Wiadomo, wszyscy uczą się języków obcych. Nie ma szkoły, w której zabrakłoby nauczycieli języka obcego. Często dwóch lub trzech języków obcych. Są też mniej lub bardziej ciekawe lekcje: angielskiego, niemieckiego, hiszpańskiego, francuskiego, rosyjskiego, włoskiego (niepotrzebne skreślić, brakujące dodać). Języki obce, głownie angielski, choć nie tylko, trafiły nawet do przedszkoli. Ja też na początku mojej drogi zawodowej uczyłam urocze (najczęściej) cztero- i pięciolatki.

Żyjemy w świecie i czasach, w których znajomość minimum jednego języka obcego nie tyle ułatwia życie, ile jest niezbędna. Otoczeni językami obcymi, oglądamy zagraniczne filmy. Słuchamy piosenek. Gramy w gry komputerowe. Surfujemy w sieci. Podróżujemy. Nawiązujemy przeróżne kontakty z ludźmi na całym świecie. Czytamy publikacje nieprzetłumaczone na nasz język ojczysty. Staramy się o dobrze płatną pracę…

Żeby opanować język obcy, zapisujemy się na kursy prowadzone przez szkoły językowe, bierzemy prywatne lekcje, uczymy się korespondencyjnie, kupujemy podręczniki i płyty dla samouków, prenumerujemy czasopisma do nauki języka…

A jednak po pewnym czasie wielu z nas ponosi fiasko. Okazuje się, że nam nie wyszło. A przecież mieliśmy dobre chęci…

Dlaczego jest tak, że jednym się udaje, a innym nie?

Według moich obserwacji, jest kilka powodów, dla których ludzie nie odnoszą sukcesów w nauce języków obcych:

Brak orientacji co do poziomów opanowania języka

Ludzie nie opanowują języka w stopniu ich zadowalającym, dlatego że nie wiedzą, czego chcą. Nie wiedzą, jaki stopień opanowania języka ich zadowoli, co chcą osiągnąć po ukończeniu kursu. Co to znaczy, ze będą średniozaawansowani, zaawansowani itd.

Jeżeli ten problem dotyczy Ciebie, rzuć okiem na stronę 63. Znajdziesz tam Europejski System Opisu Kształcenia Językowego, który pomoże Ci precyzyjnie określić, na jakim poziomie jesteś teraz i do jakiego poziomu chcesz dojść.

Twoje mocne strony, czyli sposoby uczenia się optymalne dla Ciebie

Poznaj samego siebie.

(Sokrates, filozof grecki, jeden z najwybitniejszych myślicieli starożytnych)

Zapewne oglądałeś pierwszą część filmu „Matrix”. Pamiętasz wątek z Wyrocznią? Neo spotkał się z nią, by dowiedzieć się, czy jest Wybrańcem, który ma ocalić ludzkość. Wyrocznia zacytowała mu właśnie te słowa Sokratesa: „Poznaj samego siebie”. To krótkie zdanie jest kluczem do każdego udanego przedsięwzięcia, ba, kluczem do udanego życia.

Oprócz tego — dzięki niej lepiej zrozumiesz otaczających Cię ludzi i rozwiążesz niejeden życiowy problem.

Wszystko, czego potrzebujesz, aby opanować język obcy, jest już w Tobie. Zatem poznaj swoje możliwości i pozwól im działać na Twoją korzyść.

Jaki typ osobowości reprezentujesz i co z tego wynika?

Osobowość to, w dużym uproszczeniu, charakterystyczny dla danego człowieka sposób reagowania na otoczenie i wchodzenia z tym otoczeniem w relacje. Osobowość jest jedną z cech odróżniającą Cię od innych ludzi.

W odniesieniu do nauki języków osobowość decyduje:

● co Cię motywuje;

● jakie wartości związane z nauką wyznajesz;

● czy wolisz uczyć się samodzielnie, czy w grupie;

● jak współpracujesz z nauczycielem;

● co robisz z odczuciami pojawiającymi się w trakcie nauki (np. ze strachem, radością etc).

Nie istnieje lepsza czy gorsza osobowość.

Każdy typ osobowości ma swoje mocne i słabe strony. Trzeba je poznać i skoncentrować się na tych mocnych.

Opanuj przyjemnie i efektywnie dowolny język o wykorzystując to,

kim jesteś! SPRÓBUJ JUŻ TERAZ>>>

 

 

 

<<<ZAPISZ SIĘ NA NEWSLETTER I ODBIERZ DARMOWE BONUSY>>>

 

Cała prawda o nauce języka angielskiego – część II

Autor: Lidia Głowacka-Michejda

Mit drugi

ŻEBY DOBRZE MÓWIĆ W JĘZYKU OBCYM, TRZEBA WYJECHAĆ ZA GRANICĘ

Choćbyśmy cały świat przemierzyli w poszukiwaniu Piękna,

nie znajdziemy go nigdzie, jeżeli nie nosimy go w sobie.

Ralph Waldo Emerson

Wyjazd za granicę z pewnością bardzo pomaga i przyspiesza naukę języków. Jest jednak istotna różnica między uczeniem się języka od podstaw a rozwijaniem umiejętności językowych osób, które wyjeżdżając za granicę, znają już język przynajmniej na poziomie średnio zaawansowanym. Dlatego osoby wyjeżdżające za granicę powinny zacząć się uczyć jeszcze w kraju, aby potem radzić sobie znacznie szybciej i łatwiej. Kiedy jesteśmy zanurzeni w kulturze innego narodu, codziennie przebywamy w środowisku osób mówiących w obcym języku, nauka przypomina uczenie się małego dziecka, które naśladuje dorosłych w próbach komunikowania się. Efekt jest często jednak taki, że, tak jak małe dziecko, popełniamy błędy gramatyczne, których po prostu nie słyszymy, nie zdajemy sobie z nich sprawy.

Znam wielu Polaków mieszkających w Anglii, USA, Francji, Hiszpanii.

Wielu z nich mówi fatalnym językiem nawet po wielu latach stałego pobytu. Po otwarciu unijnych granic z możliwości podjęcia legalnej pracy poza krajem skorzystało wiele tysięcy Polaków. Jednymi z największych ich skupisk na Zachodzie są nasze „kolonie” w Wielkiej Brytanii i Irlandii, toteż tworzący je rodacy muszą używać języka angielskiego. W wielu wypadkach jest to sprawność językowa ograniczona do zadań typu survival skills, czyli umiejętności przeżycia. Konieczność posłużenia się angielskim bez wcześniejszego przygotowania, polegającego na metodycznym studiowaniu tego języka, nieuchronnie prowadzi do powstania swoistego polsko-angielskiego slangu, który już teraz określany jest jako Poglish. Realia życia na emigracji zarobkowej z pewnością nie są lekkie i obfitują w sytuacje, kiedy trzeba odejść od przyjętych reguł. Stąd właśnie słynne: „Brejkam wszystkie rule” (I break all the rules / Łamię wszelkie reguły).

Podobna sytuacja jest z cudzoziemcami mieszkającymi od wielu lat w Polsce. Na pewno spotykasz takie osoby we własnym środowisku.

Niektórzy nawet nie próbują wyjść poza standardowe zwroty grzecznościowe.

Inni może nawet próbują się uczyć, jednak ich poziom ciągle daleki jest od doskonałości i to mimo że mają tutaj pracę i rodziny (żonę, męża, dzieci). Wyobraź sobie, że wyjeżdżasz na kilka miesięcy do kraju takiego jak Chiny, bez żadnej znajomości języka i żadnych nawet prób wcześniejszego przygotowania, i liczysz na to, że uda Ci się poznać język chiński na podstawie samego pobytu w tym kraju. Jaka jest na to szansa? Przyznasz, że równa zeru. Czy wyjazd za granicę jest więc jedynym skutecznym sposobem na naukę języka obcego? Jestem pewna, że nie. Systematyczna nauka na kursach z udziałem dobrego lektora daje często lepsze efekty w postaci poprawności gramatycznej, lepszej, poprawnej wymowy, znajomości zasad pisowni (ucząc się za granicą, z reguły nie mamy okazji do pisania).

Będąc nauczycielką języka angielskiego w liceum, miałam kilku uczniów, którzy wyjechali wraz z rodzicami do USA i przebywali tam kilka lat, uczęszczając do amerykańskich szkół. Zawsze lub prawie zawsze pojawiał się jeden problem: uczniowie ci uważali (a już szczególnie ich rodzice), że za sam fakt pobytu w USA należała im się ocena celująca. Tymczasem uczniowie ci często bardzo słabo pisali testy, robili błędy ortograficzne i gramatyczne, przychodzili nieprzygotowani na lekcje (bo przecież w Polsce już niczego nowego nie mogli się nauczyć) – no i był problem!

W nauce języków obcych potrzebna jest pokora, dlatego że nauka języka obcego nigdy tak naprawdę się nie kończy. Pamiętam, że kiedy kończyłam studia lingwistyczne, zapytałam siebie: jak to, to już wszystko umiem, już wszystko znam? Nie. Nauka języka to ciągłe doskonalenie, to ciągłe uczenie się czegoś nowego, to ciągłe odkrywanie, że czegoś nie wiemy, czegoś nie rozumiemy. Nawet najbardziej doświadczony, zawodowy tłumacz nie wyobraża sobie swojej pracy bez użycia słownika (kilku rożnych słowników). Dosyć znamienne jest, że im większy znawca języka, tym więcej ma w swoim domu książek i słowników, które bynajmniej nie służą do dekoracji domowej biblioteczki! Dlatego uważam, że wyjazd za granicę bardzo pomaga, ale wówczas, kiedy już coś umiemy, kiedy jesteśmy w stanie porozumiewać się na poziomie przynajmniej komunikatywnym.

Wtedy wyjazd i przebywanie w środowisku obcojęzycznym poprawia naszą płynność w mówieniu, ułatwia rozumienie ze słuchu i przyczynia się do poprawy wymowy. Wszystko to jednak pod warunkiem, że nie wydaje nam się, że wszystkiego już się nauczyliśmy i praca nad językiem nie jest już nam potrzebna. Język obcy zawsze pozostanie językiem obcym i zawsze będziemy mieli coś nowego do nauczenia się lub coś nowego do skorygowania. Poza tym, każdy język się zmienia, rozwija. Osoby, które dawno temu wyjechały z Polski, często nie rozumieją potocznie używanych słów – choćby słynnej już „reklamówki”.

Doświadczyłam tego osobiście, kiedy moja przyjaciółka, która od 20 lat mieszka w Niemczech, zapytana o numer swojej „komórki”, odpowiedziała ze zdziwieniem: dlaczego pytasz mnie o numer mojej piwnicy?

Musimy również zdawać sobie sprawę z tego, że wyjazd za granicę dla osób mówiących już danym językiem często okazuje się niemałym problemem. W zależności od kraju, w którym się znaleźliśmy, spotykamy się z nowym akcentem, a ponadto odkrywamy, że język potoczny, używany w codziennych sytuacjach, kieruje się nieco innymi regułami niż te, których nauczono nas w szkole czy na kursie.

W przypadku języka angielskiego są to zwykle różnice, które początkowo wydają nam się szokujące. Na problem rozumienia języka angielskiego w jego amerykańskiej, irlandzkiej czy australijskiej odmianie natkniemy się bowiem nawet po ukończeniu w Polsce najlepszego kursu językowego. W czasie pobytu w Wielkiej Brytanii będziemy zaskoczeni zarówno zróżnicowaniem wymowy, jak i liczbą regionalnych dialektów języka Brytyjczyków, który uchodzi przecież za podstawowy

wzorzec angielskiego. Moj mąż powiedział kiedyś: będę pewny, że dobrze znasz język angielski, jeśli zrozumiesz Murzyna obsługującego stację benzynową w Południowej Karolinie. To prawda, napotkawszy taką barierę, nabieramy pokory wobec języka, jego odmian i zindywidualizowania ze względu na poszczególnych użytkowników.

Potocznego języka i swobodnej komunikacji, rzeczywiście możemy nauczyć się tylko „na miejscu”, tzn. tam, gdzie zewsząd otacza nas język obcy. Słyszymy go w radiu i w telewizji, na ulicy i w sklepie, na klatce schodowej i przed domem, gdy nasz sąsiad chce z nami nawiązać bliższy kontakt, oraz w innych niezliczonych sytuacjach, których nawet nie jesteśmy w stanie przewidzieć. Nie popadajmy jednak w przesadę. Możemy swobodnie posługiwać się językiem obcym na nasze potrzeby, nie wyjeżdżając z kraju, gdyż tutaj raczej nie spotkamy takich różnorodności. Jeżeli jednak wyjedziemy za granicę, znając już dobrze albo przynajmniej na poziomie komunikatywnym język obcy, to cóż… ryzykujemy jedynie to, że poznamy go jeszcze lepiej.

Przeczytaj pełną wersję tej książki. Poznaj wszystkie 10 mitów oraz 10 prawd na temat nauki języka angielskiego, a pozbędziesz się raz na zawsze wszystkich swoich obaw, przeszkód i… wymówek!

Poznaj fakty oraz mity dotyczące uczenia się języka angielskiego, które otworzą Twoje oczy na to, dlaczego wcześniej Ci się nie udawało.

 

 

<<<ZAPISZ SIĘ NA NEWSLETTER I ODBIERZ DARMOWE BONUSY>>>

 

Chmurka tagów

%d blogerów lubi to: