wejdź na www.metanoja.pl

Posts tagged ‘efektywna nauka’

Pamięć doskonała

Fragment: Pamięć doskonała. 22 proste lekcje, dzięki którym zapomnisz o zapominaniu

Test pamięci — sprawdź swoją pamięć

Twoja pamięć jest lepsza, niż sam sądzisz.

Douglas J. Herrmann

Wykonaj test pamięci przed rozpoczęciem kursu oraz tuż po jego zakończeniu. Przekonasz się, czy w chwili obecnej posiadasz już pamięć doskonałą (jeśli tak, to dalsza lektura nie ma sensu), czy jednak musisz zastosować metody opisane w tym kursie w celu jej usprawnienia. Zastosowane w nim sposoby dają zdumiewające efekty, spróbuj i przekonaj się sam.

Pamiętaj, test pamięci służy do jej sprawdzenia. Nie musisz z nikim dzielić się swoimi wynikami, to nie jest ciężki egzamin sprawdzający Twoją wiedzę. Chcę, abyś dzięki testowi sprawdził, jaką teraz masz pamięć. Dowiesz się też, jaką możesz mieć pamięć usprawnioną poprzez odpowiedni trening umysłowy.

Test rozwiąż w całości, najlepiej po kolei, ćwiczenie po ćwiczeniu, w czasie maksymalnie do 30 minut. Najlepiej wykonaj test, gdy będziesz mieć chwilę spokoju, aby żadne czynniki zewnętrzne Cię niepotrzebnie nie rozpraszały.

Test pamięci

Wskazówka praktyczna: przed rozpoczęciem zadania nastaw sobie minutnik, aby nie myśleć w trakcie testu o tym, ile czasu masz jeszcze do wykorzystania. Powodzenia i życzę miłej zabawy.

Zadanie 1. Zapamiętywanie słów (Łańcuchowa Metoda Skojarzeń) Zapamiętaj poniższą listę słów w następującej kolejności, czytając ją tylko raz. Czas wykonania zadania: 60 sekund.

Zapisz zapamiętane słowa na osobnej kartce (maksymalnie w ciągu 100 sekund). Następnie sprawdź swoją listę z listą z książki. Za każde prawidłowo zapisane słowo w odpowiedniej kolejności postaw sobie 1 punkt. Maksymalna liczba punktów wynosi 20.

Zadanie 2. Zapamiętanie słów z przyporządkowanymi do nich liczbami (Zakładkowa Metoda Zapamiętania)

W ciągu 100 sekund zapamiętaj listę słów z przyporządkowanymi im numerami. Celem tego zadania jest zapamiętanie słów połączonych z liczbami na wyrywki.

Na kartce papieru napisz numery od 1 do 20 i dopisz przyporządkowane im słowa, które udało Ci się zapamiętać. Za każdą poprawnie zapamiętaną parę (liczbę–słowo) zapisz sobie 1 punkt. Masz na to zadanie 100 sekund.

1. podejście:

2. podejście:

Zadanie 3. Zapamiętanie liczb wielocyfrowych

Poniżej znajdują się 2 ciągi 20-cyfrowe. Poświęć 60 sekund na zapamiętanie jednego ciągu cyfr, po czym zapisz go na osobnej

kartce.

30948571948305856510

99037520251981070266

Porównaj swój zapisany ciąg z oryginałem (w maksymalnie 60 sekund). Za każdą poprawnie zapamiętaną cyfrę wpisz sobie punkt, aż do pierwszego błędu. Maksymalna liczba punktów wynosi 40.

1. podejście:

2. podejście:

Zadanie 4. Zapamiętaj numery telefonów

Zapamiętaj poniższą listę numerów telefonów i ich właścicieli.

Masz na to zadanie 120 sekund.

Stefan — (059)5678273

Żaneta — (042)9247451

Klub „Picas” — (058)4902267

Kino — (058)7842390

Kochanek — (059)8825739

Praca — (058)6660226

Szef — (059)3439892

Kwiaciarnia — (058)8783125

Pizzeria — (058)9914391

Karol — (042)8746344

Napisz na osobnej kartce osobę kontaktową i jej numer, w czasie do 120 sekund. Za każdą parę właściciel–numer postaw sobie 2 punkty. Maksymalna liczba punktów wynosi 20.

1. podejście:

2. podejście:

Zadanie 5. Zapamiętanie dat i wydarzeń

Zapamiętaj daty i wydarzenia z nimi związane w czasie maksymalnie do 150 sekund.

1309 — Utrata Pomorza Gdańskiego na rzecz Krzyżaków

1648 — Wybuch powstania Chmielnickiego

1678 — narodziny Antonio Lucio Vivaldiego

1756 — narodziny Wolfganga Amadeusza Mozarta

1770 — narodziny Ludwiga van Beethovena

1789 — Wybuch Wielkiej Rewolucji we Francji

1848 — Wiosna Ludów w Europie

1916 — Bitwa Francji z Niemcami pod Verdun

1933 — Przejęcie władzy przez Hitlera w Niemczech

1958 — powstał pierwszy Polski komputer (w Zakładzie Aparatów Matematycznych Polskiej Akademii Nauk)

Napisz na osobnej kartce daty i wydarzenia, jakie zapamiętałeś, w ciągu 180 sekund. Sprawdź zgodność par data–wydarzenie z listą z książki i daj sobie 2 punkty za każdą poprawnie zapamiętaną parę. Maksymalna liczba punktów wynosi 20.

1. podejście:

2. podejście:

Zadanie 6. Zapamiętanie słów obcego pochodzenia

Zapamiętaj słowo obcego pochodzenia oraz jego znaczenie

w maksymalnie 80 sekund.

maison (francuski) — dom

razor (angielski) — brzytwa

mujer (hiszpański) — kobieta

pranzo (włoski) — obiad

armoire (francuski) — szafa

tomato (angielski) — pomidor

cavallo (włoski) — koń

plato (hiszpański) — talerz

Zapisz zapamiętane słowa i za każdą poprawnie zapisaną parę słowo obce–znaczenie daj sobie 2 punkty. Maksymalny czas wykonania tego zadania nie powinien przekraczać 100 sekund.

1. podejście:

2. podejście:

Zadanie 7. Zapamiętanie wierszy

Postaraj się zapamiętać tekst fraszki w ciągu 180 sekund.

O doktorze Hiszpanie — Jan Kochanowski

„Nasz dobry doktor spać się od nas bierze,

Ani chce z nami doczekać wieczerze.

Dajcie mu pokój! najdziem go w pościeli,

A sami przedsię bywajmy weseli!

Już po wieczerzy, pódźmy do Hiszpana!

Ba, wierę, pódźmy, ale nie bez dzbana.

Puszczaj, doktorze, towarzyszu miły!

Doktor nie puścił, ale drzwi puściły.

Jedna nie wadzi, daj ci Boże zdrowie!

By jeno jedna – doktor na to powie.

Od jednej przyszło aż więc do dziewiąci,

A doktorowi mózg się we łbie mąci.

Trudny — powiada — mój rząd z tymi pany:

Szedłem spać trzeźwio, a wstanę pijany”.

Sprawdź, ile wersetów udało Ci się zapamiętać, a może zapamiętałeś całą fraszkę? Na odtworzenie fraszki na swojej kartce masz 150 sekund. Za każdy zapamiętany werset daj sobie 2 punkty.

1. podejście:

2. podejście:

Zadanie 8. Zapamiętanie definicji

Zapamiętaj definicję w ciągu 60 sekund.

„Sukces — działanie na najwyższym poziomie możliwości jednostki, w kierunku spełnienia jej marzeń i pragnień, przy jednoczesnym zachowaniu równowagi pomiędzy wszystkimi płaszczyznami życia”1.

A teraz odtwórz ją w ciągu 80 sekund. Za prawidłowe zapamiętanie definicji wstaw sobie 4 punkty.

1. podejście:

2. podejście:

Zadanie 9. Zapamiętanie kształtu (formy)

Zapamiętaj kształty figur w ciągu 30 sekund i narysuj je na swojej kartce. Za każdy prawidłowy rysunek daj sobie 1 punkt.

1. podejście:

2. podejście:

Jeżeli uzyskałeś w teście pamięci maksymalną liczbę punktów, to przyjmij moje gratulacje — masz już pamięć doskonałą. Jeśli jednak nie jesteś usatysfakcjonowany z wyników, to proszę, zapoznaj się z metodami, które pozwolą Ci odkryć na nowo niezwykły potencjał Twojej pamięci. Tak, odkryć! Istnieje bowiem kilka dowodów na to, że człowiek rodzi się z pamięcią doskonałą. Później niestety niedoskonały system edukacji zakłóca nasze naturalne procesy pamięci.

Oto kilka dowodów wartych przemyślenia:

Sny — większość z nas podczas snu przypomina sobie osoby lub zdarzenia sprzed wielu lat, a czasem nawet z dzieciństwa.

Te sny nie są zamazane, wręcz przeciwnie; są bardzo żywe, barwne i realistyczne, ukazując najdrobniejsze szczegóły.

Dzieje się tak dlatego, że Twoja pamięć musiała je zachować.

Pamiętaj, nic nie dzieje się bez przyczyny. Psycholodzy coraz częściej i odważniej stwierdzają, że problemem nie jest sama pamięć, a proces przypominania.

Przypomnienia — prawie każdy z nas doświadczył nagłego przypomnienia jakiegoś doświadczenia, w najmniej niespodziewanym momencie. Wystarczy tylko tzw. wyzwalacz, czyli obraz, osoba, zapach, dźwięk, budynek, słowa itd., który uruchomi w nas szczegółowo i precyzyjnie serię przeżytych kilka lub kilkadziesiąt lat wcześniej zdarzeń (np. wydarzenia ze szkoły, wojska, grupy przyjaciół, z jaką spędzaliśmy sporo czasu…). Takie przypomnienia są doskonałym przykładem na to, że mózg zachowuje wszystkie przeżyte doświadczenia, trzeba tylko popracować nad „wyzwalaczami”, które wywołają skojarzenia uruchamiające ten proces przypominania.

Doświadczenia „przedśmiertelne” — osoby, które przeżyły tragiczny wypadek z przekonaniem, że go nie przeżyją (np. wypadek samochodowy, upadek ze szczytu gór, tonięcie…), zgodnie twierdzą: w ciągu kilku sekund (minut) widzą całe swoje życie, nie tylko najważniejsze momenty, ale całe życie, tak jakby oglądali je podczas filmu. Proces przypominania u takiej osoby musi być naprawdę błyskawiczny. To jest kolejny  dowód na nieograniczoną pojemność pamięci.

Fenomen rosyjskiego dziennikarza Szereszewskiego — ten młody rosyjski dziennikarz, należący do licznych kolegiów redakcyjnych, nigdy nie musiał robić żadnych notatek pisemnych.

Dlaczego? Pamiętał każde wypowiedziane zdanie, słowo po słowie, nawet z zapamiętaniem intonacji głosu. Dziennikarza dokładnie przebadał i testował przez 30 lat ówczesny najlepszy rosyjski psycholog, Aleksander Łuria. Jego badania wykazały, że Szereszewski posiada pamięć doskonałą. Ale nie stało się to w sposób przypadkowy. Szereszewski już w młodości stosował najważniejsze reguły mnemotechnik, które stały się dla niego tak naturalne, że posługiwał się nimi mechanicznie.

Na przestrzeni historii możemy zobaczyć znacznie więcej przypadków podobnych do Szereszewskiego, czyli ludzi, którzy  wykorzystywali naturalne mechanizmy działania pamięci. Ty również możesz mieć pamięć taką jak Szereszewski, jeśli tylko zdobędziesz się na trud poznania i zastosowania mnemotechnik opisanych w drugiej części książki (więcej możesz przeczytać np. tutaj: http://pl.wikipedia.org/wiki/Salomon_Szereszewski).

Badania profesora W. Penfielda — badał on obszary mózgu, które wywołują epilepsję. W tym celu pobudzał pojedyncze neurony cienkimi elektrodami. Wyniki badań były zaskakujące:

badani przypominali sobie wydarzenia nawet sprzed 40 lat lub jeszcze starsze, przypominając sobie całą gamę wrażeń zmysłowych (zapach, dotyk, smak, ruch, emocje czy dźwięk).

Penfield wnioskował, że w każdej komórce lub wiązce komórek mózgu znajduje się dokładny zapis wszystkich wydarzeń z naszego życia.

Badania profesora Anokhina — profesor ten zbadał połączenia między komórkami mózgu. Anokhin uważał, iż „ślad pamięciowy” przyjmuje postać obwodu elektromagnetycznego, który jest utrwalony przez różne konfiguracje połączeń neuronowych.

Wiedział już, że mózg składa się z biliona komórek, które mogą łączyć się ze sobą w nieskończenie wiele połączeń, czyli może ich być nieograniczona liczba. Wniosek jest oczywisty:

wykorzystując w pełni naszą pamięć, możemy zapamiętać dosłownie wszystko.

Pamięć fotograficzna — ludzie nią obdarzeni potrafią zapamiętać dokładnie wszystko, co przeczytali (zobaczyli), najczęściej na krótki okres. Metoda ta polega na tym, że osoby takie widzą kartkę zapisanego druku jako obraz, z którego w procesie odtwarzania mogą swobodnie czytać. Taką umiejętność zazwyczaj traci się z czasem. Najczęściej można ją zauważyć u małych dzieci, dla których jest to naturalna umiejętność.

Z czasem jednak zostaje zatarta przez szkolnictwo, które bardziej koncentruje się zadaniach logicznych i językowych, zaniedbując niestety pracę wyobraźni. Pamięć fotograficzna to kolejny fenomenalny dowód na nieograniczone możliwości ludzkiego umysłu.

Zapamiętanie obrazów — nasz mózg z łatwością zapamiętuje obrazy. Przeprowadzono eksperyment, w którym pokazano badanym 1000 zdjęć z odstępem czasu co 1 sekundę. Następnie dołączono nowe 1000 zdjęć i badani mieli wskazać zdjęcia, które już widzieli. Wynik był zaskakujący: prawie wszyscy badani rozróżnili prawidłowo zdjęcia, które już widzieli, od nowych zdjęć, niezależnie od tego, czy wcześniej uważali, że mają słabą czy dobrą pamięć. Dlatego też z łatwością zapamiętujemy twarze, jednak z nazwiskami już możemy mieć problem.

Czy zdarzyła Ci się kiedyś taka sytuacja, gdy pomyślałeś : „O, to ta pani z przyjęcia u Kuby, ale jak ona się nazywała”?

Zastosowanie technik pamięciowych (mnemotechnik) — daje imponujące rezultaty. Wykorzystując mnemotechniki, możesz zapamiętać niemalże każdą jednostkę informacji, jaką chcesz, aby była przez Ciebie zapamiętana, na tak długo jak chcesz.

Stosowanie technik wymaga w początkowej fazie niemałego wysiłku i dyscypliny. Nie ma nic za darmo, musisz zdobyć narzędzie, jakim będziesz się później posługiwał. Wyzbycie się nabytych przez lata nawyków uczenia się jest trudne, ale konieczne do swobodnego posługiwania się mnemotechnikami.

Wysiłek ten z pewnością się opłaci i zyskasz mnóstwo „dodatkowego” czasu. Mnemotechniki są jednym z głównych tematów tej książki, dlatego dokładnie opisuję je w jej dalszej części.

Jak oceniasz swoją pamięć?

Większość ludzi nie zdaje sobie sprawy z tego, jaką ogromną pracę codziennie wykonuje ich pamięć. Przeciętny człowiek pamięta około kilku milionów różnych informacji. I trzeba przyznać, że to całkiem niezwykły wynik. Jak to możliwe? Każde wypowiedziane lub usłyszane słowo najpierw wydobywane jest z pokładów naszej pamięci, następnie zostaje rozpoznane i użyte (zrozumiane) we właściwym kontekście. Cały ten proces odbywa się w ułamkach sekundy, praktycznie jest niezauważalny. Pamięć w błyskawiczny, natychmiastowy i efektywny sposób wyjaśnia Ci znaczenie wszystkiego, co do tej pory poznałeś. Każdą czynność, jak czesanie włosów, mycie zębów, jedzenie sztućcami, jeżdżenie na rowerze oraz każdą myśl wydobywasz najpierw z pamięci — nie musisz uczyć się na nowo pojęć czy czynności.

A jak większość ludzi ocenia swoją pamięć?

Zdecydowanie większość z nas bardziej skupia się na tym, czego nie pamięta, niż na tym ogromie informacji zapamiętanych.

Jest to taki paradoks, niedociągnięcia pamięci procentowo są bardzo niewielkie, ale ich rzadkie występowanie powoduje ich zapamiętanie.

„Szklanka jest do połowy pełna czy pusta?”. Niestety, większość widzi pustą część. Taka jest ludzka mentalność, którą niewątpliwie należy starać się zmienić. Nie tylko starsze osoby potrafią narzekać na swoją pamięć, mówiąc: „Moja pamięć już nie jest najlepsza, kiedyś to wszystko pamiętałem”, „Mam kłopot z pamięcią…”, „Mam złą pamięć od urodzenia” itp. Niektórym nawet takie narzekanie sprawia przyjemność. Dlatego najwyższy czas zmienić negatywne i błędne myślenie. Pamięć nie pogarsza się od starości (czy przeżytych lat), pamięć pogarsza się z braku treningu. Jeżeli będziesz się posługiwał pamięcią cały czas tak samo, to ona na pewno się nie pogorszy.

Ale jeśli będziesz ją systematycznie ćwiczył, z pewnością będzie ona coraz lepsza, bez względu na Twój wiek. Zachęcam do dalszej lektury, która jest źródłem cennych informacji zbieranych przeze mnie przez kilka lat, pokazującym, w jaki sposób ćwiczyć pamięć.

Lekcja 12.

Zakładkowa Metoda Zapamiętywania (ZMZ)

Kreatywność to wymyślanie, eksperymentowanie, wzrastanie, ryzykowanie, łamanie zasad, popełnianie błędów i dobra zabawa.

Mary Lou Cook

Przegląd lekcji

Zakładkowa Metoda Zapamiętywania (ZMZ)

zakładki obrazowe,

zakładki osobiste,

zakładki alfabetyczne,

rymowanki liczbowe,

zakładki mieszkaniowe (pokój rzymski).

Zakładek pamięci możesz stworzyć i posiadać nawet kilkanaście tysięcy. Używając ich, zapamiętasz kilkanaście, a nawet kilkadziesiąt razy więcej informacji w bardzo krótkim czasie. Jest jeden warunek. Musisz poznać zasady ZMZ i bezbłędnie opanować system zakładek.

Rozgrzewka umysłowa

U 2 dłoni jest 10 paluszków. Ile paluszków jest u 10 dłoni?

Kto używa wszystkich języków świata?

Jaki wyraz jednocześnie kończy słowo zaczynające się na „ko” i zaczyna słowo kończące się na „or”?

KO_ _ _ _ _ OR

Jaka jest następna liczba?

1 14 3 12 5 10 7 ?

Rozwiązania

50.

Echo.

„Łomot”.

8: w liczbach są 2 ciągi: w 1. liczby zwiększają się o 2, a w 2.

maleją o 2.

1. Zakładkowa Metoda Zapamiętywania (ZMZ)

ZMZ można porównać do szafy, w której wiszą wieszaki z ubraniami. Wieszaki te nigdy się nie zmieniają, natomiast ubrań możesz powiesić na niej tyle, ile Ci się tylko podoba. To wykorzystanie prawa skojarzenia — nowe informacje łączymy z dobrze nam znanymi. Informacje te będą zapisane w postaci „żywego” obrazu. ZMZ różni od ŁMS tym, że zakładki to stałe pamięciowe obrazy (klucze), z którymi możemy połączyć nieskończoną ilość informacji. Różnią się również tym, że z zakładek możemy korzystać na wyrywki, bo są przyporządkowane liczbom. Zakładki muszą powstać w wyobraźni osoby posługującej się tą metodą, nie mogą być narzucone przez niczyją wyobraźnię.

ZMZ składa się z zakładek:

Obrazowych.

Osobistych.

Alfabetycznych.

Rymowanek liczbowych.

Mieszkaniowych (tzw. pokój rzymski) i innych.

Zakładki obrazowe

Najczęściej stosuje się 10 zakładek obrazowych, ale można też stosować np. 20. Metoda ta polega na przyporządkowaniu do obrazów liczb (cyfr) w taki sposób, aby obraz w jak największym stopniu kojarzył nam się z liczbą, przez podobieństwo symboliki lub kształtu. Sam dokonaj wyboru i wybierz obrazy najbardziej Ci pasujące, a następnie zapamiętaj je trwale i połącz z nieskończenie wielką ilością informacji.

Propozycje zakładek obrazowych:

drzewo, ołówek, kij, pędzel, długopis;

wieszak, łabędź, gęś, kaczka;

koniczyna, trójkąt, serce,

kwadrat, stół, krzesło;

hak, gwiazda, dłoń;

słoń, wąż,

kosa, flaga;

bałwan, klepsydra, okulary;

balon na kiju, rakieta tenisowa, kijanka, fajka;

ogórek z pomidorem, Flip i Flap, miecz i tarcza.

Zadanie 9.

Stwórz i narysuj na kartce papieru własne zakładki obrazowe, pamiętając o zachowaniu zasad „żywego” obrazu.

Zadanie 10.

Korzystając z własnej zakładki obrazowej, zapamiętaj poniższe słowa:

książka, buty, pilot od telewizora, skaner, stół, okno, fotel,

drukarka, długopis, papier

Zadanie 11.

Poproś swojego partnera od ćwiczeń, aby podał Ci 10 słów w odstępie do 10 sekund, a Ty postaraj się w tym czasie połączyć je ze swoimi zakładkami. Sprawdź, ile słów udało Ci się zapamiętać w kolejności oraz na wyrywki. Nie przejmuj się, jeżeli za pierwszym razem Ci się nie uda. Jak mówi stare przysłowie:

praktyka czyni mistrza.

Zadanie 11., proszę, wykonaj wielokrotnie, zakładki musisz znać na wyrywki nawet podczas przebudzenia się w nocy. Pamiętaj, dla dobrego opanowania każdej metody zapamiętywania powinieneś posługiwać się „żywym” obrazem:

tworzyć zakładki w postaci „żywych” obrazów,

nowo zapamiętaną informację przedstawić (stworzyć na ekranie

umysłu) w postaci „żywych” obrazów,

połączyć nowo zapamiętaną informację z zakładką również

w postaci „żywego” obrazu.

Zakładki osobiste

To jedna z łatwiejszych zakładek do zapamiętania. Oglądając na ekranie umysłu nasze części ciała, zapamiętujemy je od góry do dołu lub odwrotnie, zachowując kolejność, np. Jak sama nazwa wskazuje, jest to osobista zakładka, w której musisz wybrać części ciała, które Ci najbardziej odpowiadają, np. jeżeli nie lubisz swojej pupy, to możesz ją pominąć, ale ja jednak uważam, że to bardzo dobra zakładka, z której mogą powstać śmieszne obrazki. Zakładek osobistych możesz stworzyć 10, 20, 30, ile chcesz. Jeżeli ktoś studiuje medycynę, to może użyć jako zakładki ludzkiego szkieletu.

Zadanie 12.

Ustal i narysuj na kartce papieru własne zakładki osobiste.

Zadanie 13.

Korzystając z własnej zakładki osobistej, zapamiętaj poniższe słowa:

ogórek, sos pomidorowy, smalec, kaszka manna, kiełbasa,

groch, marchew, kabaczek, śliwki, serek homogenizowany,

musztarda, ręczniki papierowe, pasta do zębów, płyn do naczyń, cukier waniliowy, galaretka pomarańczowa, ryż, kakao,

cukier, mąka pszenna

Zadanie 14.

Poproś swojego partnera od ćwiczeń, aby podał Ci 20 słów w odstępie do 10 sekund, a Ty postaraj się w tym czasie połączyć je ze swoimi zakładkami. Sprawdź, ile słów udało Ci się zapamiętać w kolejności oraz na wyrywki.

Zakładki alfabetyczne

To kolejne zakładki z grupy ZMZ. Polegają one na stworzeniu do każdej litery alfabetu odpowiedniego żywego „obrazu”.

Wybrane słowo-obraz powinno:

brzmieć podobnie jak litera alfabetu, np. literę „L” możemy przyporządkować słowu „elka”, muszą być możliwie łatwe do zapamiętania, w jak najprostszej formie. Jeżeli brakuje Ci pomysłu, możesz wyszukać je za pomocą słownika,  własny system można też stworzyć za pomocą podobieństwa kształtu litery, np. litera „C” kształtem może się kojarzyć z księżycem itp.

Zakładka alfabetyczna jest bardzo pomocna do zapamiętania informacji, w której użyte są symbole liczbowe (np. wzory matematyczne, a także słowa obcego pochodzenia). Moje propozycje zakładek to:

Zadanie 15.

Ustal i narysuj własne zakładki alfabetyczne, pamiętaj o zachowaniu zasad „żywego” obrazu.

Zadanie 16.

Korzystając z własnej zakładki alfabetycznej, zapamiętaj poniższe słowa:

lampa, płyta CD, klawiatura, laptop, tablica, kubek, książki,

taboret, piłka, zdjęcie, mikser, odkurzacz, telefon, zlew, krzesło, dywan, samochód, parapet, segregator, wazon, klucze, gazeta, koperta, długopis, pinezki

Zadanie 17.

Poproś swojego partnera od ćwiczeń, aby podał Ci 25 słów w odstępie do 10 sekund, a Ty postaraj się je zapamiętać.

Sprawdź, ile słów udało Ci się zapamiętać w kolejności oraz na wyrywki (tak, trzeba też znać alfabet na wyrywki, np. 10 litera alfabetu to…).

Rymowanki liczbowe

Służą do zapamiętywania niewielkiej ilości informacji na krótki okres. Rymowanki liczbowe różnią się od zakładek obrazowych tylko tym, że zamiast podobieństwa kształtu czy symboliki, szukamy podobieństwa rymu. Bardzo łatwo się je zapamiętuje.

Na przykład:

Raz — głaz, zraz.

Dwa — drwa, Wda (taka rzeka) albo wóda.

Trzy — bzy, wszy, gzy.

Cztery — sery, rowery.

Pięć — rtęć, część.

Sześć — jeść.

Siedem — krem

Osiem — prosię, Zosię

Dziewięć — skręć.

Dziesięć — pieczęć, jesień

Zadanie 17.

Ustal i narysuj na kartce papieru własne zakładki rymowanki, zachowując zasady „żywego” obrazu.

Zadanie 18.

Korzystając z własnej zakładki rymowanki, zapamiętaj poniższe słowa:

herbata, papier toaletowy, kotlet schabowy, przecier pomidorowy,

tort, płatki kosmetyczne, ser, czosnek, kawa, szklanki.

Zadanie 19.

Poproś swojego partnera od ćwiczeń, aby podał Ci 10 słów w odstępie do 10 sekund, a Ty postaraj się w tym czasie połączyć je ze swoimi zakładkami. Sprawdź, ile słów udało Ci się zapamiętać w kolejności oraz na wyrywki.

Zakładki mieszkaniowe, czyli tzw. pokój rzymski

Zakładka mieszkaniowa swój początek bierze ze starożytnego Rzymu. Rzymianie wyobrażali sobie dom, począwszy od wejścia, przez przedpokój, pokój, kuchnię itp. W każdym pomieszczeniu widzieli dokładnie przedmiot obok przedmiotu, w niezmienionym porządku.

Zakładka mieszkaniowa polega na zobaczeniu swojego lub wymyślonego pokoju i wypełnieniu go meblami, rzeczami, ozdobami, w taki sposób, że każdy przedmiot będzie dla nas  „wieszakiem”. Każdy przedmiot musi być na swoim miejscu, to naprawdę bardzo ważne. Na początku treningu tą metodą lepiej skupić się na dużych lub bardziej charakterystycznych przedmiotach, nie przesadzając z drobiazgami. Potem oczywiście można ćwiczyć z „pokojem” z wszelkimi drobiazgami, następnie dodać następny pokój i następny…, korytarz, kuchnię, łazienkę, piętro i następne piętro. Koniecznie ustal miejsce startu i wyznacz sobie kierunek, w jakim będziesz podążać.

Staraj się jednak nie tworzyć punktów pamięciowych na przedmiotach położonych zbyt blisko siebie, a już na pewno nie na przedmiotach jeden na drugim. Ilość informacji, jaką   możemy zapamiętać, stosując tę metodę, jest naprawdę zdumiewająco wielka. Rzymianie w ten sposób zapamiętywali tysiące informacji.

Zakładki mieszkaniowe znakomicie wykorzystują możliwości lewej i prawej półkuli mózgu, ponieważ obie są w takim samym stopniu zmuszone do pracy przez tworzenie „żywych” obrazów, zachowując przy tym kolejność, porządek oraz wykorzystując wyobraźnię, emocje i wrażenia zmysłowe. Ćwicząc tą metodą, pobudzasz do działania Twoją pamięć i kreatywną inteligencję na poziomie podświadomym. Może doprowadzić to do urzeczywistnienia się marzenia i będziesz

miał te meble, pokój dom itp., ponieważ nasze myśli mają tendencję do urzeczywistnienia się.

Przykład

Twoimi „wieszakami” mieszkaniowymi np. są: schody przed domem, drzwi wejściowe, szafka w przedpokoju (na kurtki i buty), lustro, telefon itp., a chcesz zapamiętać takie słowa–klucze, jak: pasta do zębów, krem, masło, pomarańcze, chleb.

Możesz zobaczyć obrazy: wielką zieloną kupę o miętowym zapachu z pasty do zębów na zimnych schodach z szarego marmuru przed domem; na drzwiach wejściowych są malutkie różowe kwiatki o zapachu różanym; w szafie zamiast kurtek są poukładane kostki masła, czuć od nich zimny powiew i są lodowate w dotyku; lustro pokazuje mi zamiast mojego odbicia soczystą pomarańczę z małym zielonym listeczkiem, och, jaką mam ochotę ją zjeść; przy telefonie leży torba z zakupami, z której wyłania się bochenek chleba ze złocistą skóreczką. Jak ja lubię tak upieczony chlebek itp. Takiej listy zakupów nie sposób nie zapamiętać. Tę zakładkę możesz wykorzystać do zadań, jakie masz wykonać w ciągu dnia, lub innych ważnych dla Ciebie rzeczy.

Zadanie 20.

Ustal i narysuj na kartce własne zakładki mieszkaniowe, zachowując zasady „żywego” obrazu.

Zadanie 21.

Korzystając z własnych zakładek mieszkaniowych, zapamiętaj poniższe zadania:

napisać referat z historii, spotkać się z przyjaciółką, kupić tort urodzinowy dla mamy, wyprasować koszulę na egzamin, pójść na zajęcia z angielskiego.

Zadanie 22.

Poproś swojego partnera od ćwiczeń, aby podał Ci 10 słów w odstępie do 10 sekund (w miarę ćwiczeń staraj się skracać ten czas), a Ty postaraj się w tym czasie połączyć je ze swoimi zakładkami i zapamiętaj je. Następnie sprawdź się.

Podsumowanie    Zakładki można tworzyć według indywidualnych preferencji.

Jeżeli np. jesteś pasjonatem samochodów albo mechanikiem samochodowym, to możesz przyjąć za słowa „wieszaki” części samochodowe albo modele. Jeżeli jesteś kucharzem, to Twoja zakładka może składać się z dań, warzyw czy innych produktów spożywczych. Jeżeli masz jakąś pasję, np. zbierasz znaczki albo stare monety, to oczywiście też możesz to wykorzystać do zbudowania swojej zakładki. Zakładka przede wszystkim musi jak najbardziej odpowiadać Tobie, bo to Ty będziesz z niej korzystał. Nigdy nie powstaną identyczne zakładki, ponieważ nawet jeżeli 2 osoby przyjmą te same elementy, to w swoim obrazie widzą je zupełnie inaczej. Pole tworzenia zakładek jest nieograniczone dla Twojej wyobraźni, więc do dzieła!

Jak zwiększyć wiedzę, którą już masz, o 100%?

Sposób, aby tego dokonać, jest łatwiejszy, niż myślisz…:). Wystarczy, abyś każdy zestaw zakładek (obrazową, osobistą, alfabetyczną, mieszkaniową, rymowankę czy też własną) zobaczył np. w wodzie, ogniu, bryle lodu albo w czym tylko chcesz. Na przykład jeżeli za 1. element 1. zestawu zakładek obrazowych przyjąłeś pióro, to teraz możesz je zobaczyć np. w wodzie. Jeżeli 2. elementem jest łabędź, to w 2. zestawie (np. wodnym) zobacz łabędzia w wodzie itd. W ten sposób można w dowolnie zwiększać liczbę swoich zakładek. Tylko obraz poszczególnych elementów musi być żywy i jak najbardziej różnić się w poszczególnych zestawach, gdyż inaczej zacznie Ci się mylić.

Pamięć doskonała. 22 proste lekcje, dzięki którym zapomnisz o zapominaniu

Czy tego chcemy, czy nie, życie wymaga od nas ciągłego poszerzania wiedzy. Zapamiętywanie, bez względu na wiek, może być łatwiejsze i skuteczniejsze. Książka „Pamięć doskonała” i zawarte w niej 22 wartościowe lekcje sprawią, że nie będziesz mógł uwierzyć w osiągnięte rezultaty. Wyjątkowo praktyczne i motywujące podejście autorki do ćwiczenia pamięci oraz zawarte w publikacji rozgrzewki umysłowe i testy pomogą Ci maksymalnie wykorzystać pamięć w szkole, na studiach czy w pracy.

Książka składa się z dwóch części. Pierwsza część obejmuje wiedzę teoretyczną niezbędną do zrozumienia części drugiej. Druga część poświęcona jest w całości praktyce. Całość książki napisana jest w formie kursu w taki sposób, aby skomponowana w niej wiedza umożliwiła możliwie najszybszą poprawę pamięci. Każda lekcja składa się z pięciu części:

1. Przegląd lekcji — to wprowadzenie do tematu. Dowiesz się, czego możesz nauczyć się w wybranej lekcji.

2. Rozgrzewka umysłowa — to trening dla Twojego umysłu. Jest tak samo potrzebna jak rozgrzewka dla sportowca, dlatego znajduje się przed każdą lekcją. To zagadki, pytania i łamigłówki, które w przyjemny sposób rozgrzewają umysł.

3. Lekcja główna — to szczegółowa analiza tematu.

4. Ćwiczenia — uczymy się przez doświadczenie, więc są konieczne do zakotwiczenia zdobytej wiedzy. Wykonaj je sumiennie.

5. Pytania kontrolne (sprzężenie zwrotne) — sprawdź sam siebie, czego się nauczyłeś, jakie zrobiłeś postępy. Ich widok jest doskonałym motywatorem.

ODBIERZ PREZENTY>>>

Reklamy

Najlepsze warunki do nauki

Więcej dowiesz się z ebooka  „Ale urwał!”>>>

 Warunki środowiskowe, fizyczne i społeczne

Uświadom sobie (sprawdź!), w jakich warunkach uczysz się najszybciej i najłatwiej. Kiedy masz najwięcej energii i Twoja koncentracja jest na najwyższym poziomie?

Czas

Najbardziej lubisz się uczyć:

wcześnie rano;

przed południem;

po południu;

wieczorem;

w nocy.

Miejsce

Najchętniej uczysz się:

w domu;

u kolegi/koleżanki;

na łonie natury;

w czytelni;

w szkole.

Pozycja

Najszybciej przyswajasz wiedzę:

w pozycji siedzącej;

w pozycji stojącej;

poruszając się (chodząc).

Pora roku

Masz więcej zapału do nauki:

wiosną;

latem;

jesienią;

zimą.

Otoczenie

Najlepiej uczysz się:

wśród uporządkowanych rzeczy;

w bałaganie;

słuchając muzyki;

w ciszy;

samotnie;

w gronie koleżanek i kolegów;

w jasnym pomieszczeniu;

korzystając z przyciemnionego otoczenia;

w otoczeniu konkretnych przedmiotów;

wśród określonych kolorów.

Środowisko sprzyjające uczeniu się

Efekty naszej nauki i każdej innej pracy umysłowej w dużym stopniu uzależnione są od najbliższego środowiska (otoczenia), w którym pracujemy. Dobrze przygotowane miejsce oddziałuje pozytywnie na procesy myślenia i zapamiętywania, pobudza wyobraźnię, aktywuje pokłady naszej kreatywności. Wrażenia zmysłowe, jakich doświadczasz w tym miejscu, wpływają na Twoje samopoczucie, poziom zmęczenia, koncentrację i sprawność umysłową. Skorzystaj z poniższych sugestii i w miarę możliwości dostosuj je do swoich warunków lokalowych.

• Ucz się i pracuj w pomieszczeniach wolnych od hałasu, pomalowanych farbami, których kolory wywołują uczucie świeżości i miłego chłodu.

• Na ścianach umieść ulubione dzieła malarskie i inspirujące grafiki przedstawiające geometryczne wzory.

• Postaw na biurku (stole) i meblach małe figurki. Zmieniaj co pewien czas wystrój tych elementów.

• Umieść w zasięgu wzroku napisane sentencje i aforyzmy.

• Postaw rośliny doniczkowe i świeże kwiaty.

• Ustaw wygodne i funkcjonalne meble — sofy, fotele i krzesła z oparciem, zapewniające wyprostowaną pozycję ciała, pewne napięcia mięśni pośladków i nóg.

• Korzystaj w jak największym zakresie ze światła dziennego. Używaj zwykłych żarówek lub lamp halogenowych. Unikaj standardowych jarzeniówek.

• Dbaj o świeże powietrze. Jeśli jest taka potrzeba, wykorzystaj nawilżacz, pochłaniacz wilgoci lub grzejnik.

• Słuchaj odprężającej, łagodnej muzyki.

 

 

 <<<ODBIERZ MOJE NIESPODZIANKI DLA CIEBIE!>>>

Accelerated Learning

 Fragment publikacji  „Ale urwał!” Andrzeja Bubrowieckiego >>>

Accelerated Learning — uczenie się „całym sobą”

W budowaniu indywidualnej optymalnej strategii uczenia koncentrujemy się zgodnie z prezentowanymi tu założeniami na wykorzystaniu swoich największych wartości; dominujących, naturalnych dla każdego sposobów odbierania, przetwarzania i zapamiętywania nowych informacji.

Kolejnym krokiem powinno być systematyczne wzmacnianie naszych „słabszych” elementów, tak aby w procesie uczenia się móc korzystać z całego potencjału (naszych zasobów), jakim dysponujemy: zarówno z prawej, jak i lewej półkuli mózgowej, ze zmysłów częściej i tych rzadziej używanych, z całej naszej energii duchowej, fizycznej i emocjonalnej. Ten sposób myślenia charakteryzuje nowoczesne podejście do zagadnień związanych z edukacją, określane jako Accelerated Learning.

Accelerated Learning to współczesna dyrektywa metodologiczna oznaczająca połączenie i wykorzystanie w procesie nauki aktywności fizycznej i wielu zmysłów oraz całego układu umysł — duch — ciało.

Coraz więcej badań i obserwacji sugeruje, że tradycyjna metoda przekazywania wiedzy oparta głównie na wykorzystaniu zmysłu słuchu (wykłady i dyskusje) i wzroku (czytanie) jest niewystarczająca i ogranicza w dużym stopniu możliwości, jakie niesie ze sobą uczenie się „całym sobą”, tak charakterystyczne chociażby dla postępowania małych dzieci. Właściwie dobrana, celowa aktywność ruchowa oraz nauka przez doświadczenie przynoszą zdecydowanie lepsze efekty niż samo czytanie czy słuchanie nauczyciela. Od pewnego czasu wiadomo już, że ruch fizyczny znakomicie wspomaga funkcjonowanie umysłu. Odkryto, że część mózgu odpowiedzialna za motorykę naszego ciała (kora ruchowa) jest położona tuż obok obszarów kierujących procesami twórczego myślenia i rozwiązywania problemów. Potwierdzają to badania sawantów — ludzi posiadających niespotykane, fenomenalne umiejętności w wybranych dziedzinach: liczeniu, zapamiętywaniu, malowaniu, rzeźbieniu. W trakcie prowadzonych laboratoryjnie obserwacji i pomiarów okazało się, że gdy wykonują oni bezbłędnie skomplikowane operacje umysłowe, uaktywnia się właśnie rejon mózgu odpowiedzialny za procesy ruchowe naszego ciała, pomimo tego, że badani leżą praktycznie bez ruchu.

Zgodnie z ideą Accelerated Learning największą skuteczność w uczeniu się osiągniesz wtedy, gdy maksymalnie wykorzystasz jednocześnie:

• Kanał intelektualny — rozwiązujesz problemy, analizujesz zadania, tworzysz koncepcje myślowe, stosujesz logikę, planujesz, pogłębiasz wiedzę, szukając nowych wartościowych informacji, stawiasz inspirujące pytania.

• Kanał somatyczny — włączasz do nauki ruch, angażujesz się fizycznie; wykonujesz modele i schematy, odgrywasz „role”, posługujesz się dotykiem, węchem i smakiem, angażujesz się w gry dydaktyczne.

• Kanał wizualny — obserwujesz, rysujesz, wyobrażasz sobie, używasz metafor, posługujesz się w notatkach kolorami, piktogramami i rysunkami, wykonujesz trójwymiarowe modele nowych informacji.

• Kanał audialny — uczysz się poprzez słuchanie, mówienie i dyskutowanie, głośno odczytujesz tekst, słuchasz nagranych informacji, ujmujesz nowy materiał w formę ciekawej historii, odtwarzasz wyuczony materiał na głos.

 

 

Zobacz co Ci proponuję!>>>

Dominujące style uczenia się

 

 Fragment ebooka „Ale urwał!”  Andrzeja Bubrowieckiego>>>

 Wzrokowiec z dominacją lewej półkuli (W – L)

Najszybciej uczy się, czytając, oglądając wykresy, schematy, obrazy i grafiki. Szczególnie szybko zapamiętuje informacje wyrażone słowami, cyframi i liczbami. Porządkuje swoje dane; lubi systematykę, kategoryzację i porządek w gromadzonych informacjach. Najlepiej pracuje na notatkach linearnych. Lubi mieć przed sobą przygotowany wcześniej plan pracy.

Najchętniej korzysta z opracowanych w punktach strategii działania. Utrzymywanie kontaktu wzrokowego z wykładowcą ułatwia mu koncentrację.

Wzrokowiec z dominacją prawej półkuli (W — P)

Najłatwiej przyswaja informacje przedstawione w postaci obrazów, rysunków, plansz, zdjęć, kolorów i relacji przestrzennych. Chętnie korzysta z wszelkich materiałów wizualnych. Ma tendencje do koncentracji na całości; kieruje się przyswajaniem wiedzy od syntezy (ogółu) do analizy (szczegółu). Lubi język obrazowy, bogaty w metafory i barwne opisy. W notowaniu szczególnie przydatne są dla niego mapy myśli.

Słuchowiec z dominacją lewej półkuli ( S — L)

Najlepiej koncentruje uwagę i uczy się, słuchając. Lubi więc wykłady, prezentacje, płyty, kasety i materiały audio (mp3) oraz dyskusje. Jest uporządkowany, szybko przyswaja informacje przedstawione szczegółowo krok po kroku według jasnej systematyki. Zapamiętuje lepiej, gdy czyta na głos i w trakcie rozmowy na dany temat. Jest wrażliwy na punkcie języka, w którym odbiera informacje — jego ton, barwę, głośność. Szybko rozumie sens słyszanych słów, bez potrzeby silnego angażowania wyobraźni. W czasie czytania powinien często zadawać sobie pytania na temat poznawanych treści.

Słuchowiec z dominacją prawej półkuli (S — P)

Najlepiej uczy się, słuchając. W nauce pomaga mu muzyka.

Jest wyczulony na rytm, co powoduje, że np. łatwiej zapamiętuje rymowanki oraz te informacje, przy nauce których rytm jest obecny (wystukuje go palcami, nogą, nuci, wyobraża sobie informacje, „słysząc” skojarzone z nimi dźwięki). Lubi i zapamiętuje demonstracje na żywo i konstrukcje trójwymiarowe ze względu na pamięć wizualno – przestrzenną charakterystyczną dla dominacji prawej półkuli.

Najlepiej gdy wizualizuje czytany tekst, tworząc w wyobraźni dynamiczne, ruchome obrazy z efektami dźwiękowymi.

Kinestetyk z dominacją lewej półkuli (K — L)

Najszybciej uczy się, angażując swoje mięśnie w procesy poznawcze. Lubi brać udział w grach dydaktycznych,  „odgrywać role”, uczestniczyć w przygotowanych symulacjach sytuacyjnych. Najskuteczniej uczy się poprzez modelowanie. Lepiej się czuje, gdy w czasie nauki może chodzić lub kołysać się na nogach. Uczy się doskonale na modelach i schematach. Lubi pracować na materiale dobrze zorganizowanym i usystematyzowanym, który może przyswajać krok po kroku. Chętnie planuje, lubi pisać, rysować i robić to, co pozwoli mu zaangażować jak najwięcej mięśni. Przy rozwiązywaniu zadań i problemów szuka analogii z realnym życiem.

Kinestetyk z dominacją prawej półkuli (K — P)

Lubi uczyć się w ruchu. Zapamiętuje najlepiej to, co robił i w czym brał czynny udział. Nie potrzebuje szczegółowych instrukcji, od razu bierze się do działania. Dużą rolę w przyswajaniu nowych informacji odgrywają u niego emocje i intuicja — uczy się metodą prób i błędów. W procesie poznawczym kieruje się zasadą od ogółu do szczegółu. Bardzo dobrze przyswaja nową wiedzę, odwołując się do jej praktycznego zastosowania w życiu. Informacje zapamiętuje, tworząc w wyobraźni dynamiczne obrazy z własnym udziałem. Najchętniej korzysta z pomocy dydaktycznych, które może dotykać, przestawiać, łączyć w konstrukcje.

Sprawdzają się w jego przypadku plansze i tablice, na których można pisać i rysować. Motywuje go rywalizacja. Powinien uczyć się w spokojnym miejscu, tak aby nie rozpraszał go jakikolwiek ruch w otoczeniu. Pracuje szybko, w sposób impulsywny.

 

 

 

<<<ZAPISZ SIĘ NA NEWSLETTER I ODBIERZ DARMOWE BONUSY>>>

Style uczenia się

Fragment publikacji  „Ale urwał!”  Andrzeja Bubrowieckiego:

Rozpoznawanie własnego stylu uczenia się

Każdy człowiek ma osobisty styl uczenia się. To najskuteczniejszy sposób odbierania, przetwarzania i zapamiętywania informacji, stworzony na podstawie naszych talentów i pewnej wrodzonej specyfice całej osobowości. Inaczej mówiąc, każdy z nas ma swoje mocne strony, które w jak najszerszym zakresie powinien wykorzystywać w procesie nauki. Większość szkolnych niepowodzeń wynika z faktu, że ta różnorodność stylów uczenia się niestety nie jest uwzględniana w dominujących w szkole programach nauczania. Większość z nich działa tak, jakby wszyscy ludzie w taki sam sposób myśleli i postępowali.

Istnieje bardzo wiele metod określania stylu nauki. Jedną z najbardziej wyczerpujących i funkcjonalnych jest ta, którą proponują profesorowie Ken i Rita Dunnowie z St. Johns University w Nowym Jorku. Uważają oni, że nasz styl uczenia się zależy od kombinacji następujących czynników:

● W jaki sposób najłatwiej przyswajamy informacje — czy najłatwiej uczymy się, patrząc, słuchając, poruszając się?

● W jaki sposób porządkujemy i przetwarzamy informacje — czy dominuje prawa czy lewa półkula?

● Jakie warunki środowiskowe, fizyczne i społeczne pomagają nam w przyswajaniu i zapamiętywaniu informacji?

Cennym uzupełnieniem powyższej propozycji metodologicznej odkrywania własnego stylu uczenia się jest uwzględnienie założeń teorii inteligencji wielorakiej propagowanej przez Howarda Gardnera, profesora pedagogiki z Harvardu. Zakłada ona, że każdy człowiek ma co najmniej siedem różnych typów inteligencji, a prawie każdy jest szczególnie uzdolniony w jednym lub w dwóch obszarach. Rozpoznanie dominujących rodzajów inteligencji pozwala na uwzględnienie związanych z  nimi umiejętności w tworzeniu osobistego modelu uczenia się. Poniżej znajdują się testy wraz z opisami wyników, które ułatwią Ci, zgodnie z powyższymi sugestiami, określenie własnego stylu nauki.

 Test określający dominujące systemy reprezentacji (hierarchię zmysłów)>>>

Test określający dominującą półkulę mózgową>>>

 

 

 

<<<KLIKNIJ TUTAJ I ODBIERZ PREZENTY>>>

Szybkie Czytanie vs. Czytanie Fotograficzne

Katarzyna Szafranowska:

Starcie Gigantów Czytania

Szybkie Czytanie vs. Czytanie Fotograficzne. Oto, widzę ich jak stoją po dwóch stronach ringu gotowi do starcia na śmierć i życie. Dwóch potężnych zawodników, jedynych w swoim rodzaju, o wyjątkowych umiejętnościach i unikalnej postawie…

 …tak mogłoby się zaczynać starcie dwóch gigantów: czytania fotograficznego i czytania szybkiego.

Jedni widzą w nich śmiertelnych wrogów, z zupełnie różnymi podejściami do czytania, inni wyjątkowe bliźnięta o doskonale uzupełniających się umiejętnościach. Ja widzę w nich dwie potężne zdolności umysłu, potrzebne każdemu kto chce nadążyć za zmianami i sprawnie poruszać się w gąszczu informacji.

Przyjrzyjmy się teraz dokładniej zawodnikom na tym Mentalnym Ringu.

W prawym narożniku, w niebieskich spodenkach zawodnik numer 1 – kolos wśród umiejętności umysłowych, szybki jak błyskawica, w mgnieniu oka koduje całe strony tekstu, z dużą koncentracją i lekkością. Pani i Panowie oto…. Czytanie Fotograficzne!

W lewym narożniku, w żółtych spodenkach, jedyny w swoim rodzaju, niezwyciężony i legendarny zawodnik numer dwa, którego dokładność i precyzja zadziwia wielu, a szybkość i elastyczność powala na kolana. Proszę Państwa oto… Czytanie Szybkie!

Poniżej dokładna charakterystyka zawodników:

Czytanie fotograficzne

To niezwykły, dla wielu wręcz magiczny sposób czytania. Dzięki specjalnej ostrości fotograficznej, całe strony tekstu są przekazywane do prawej półkuli, gdzie zostają przetworzone i zapamiętane. Wszelkie informację trafiają do umysłu nieświadomego, po czym są aktywowane do świadomości za pomocą odpowiednich technik. Czytanie fotograficzne pogłębia intuicję i kreatywność oraz pozwala uwolnić potencjał prawej półkuli zaniedbywany w toku standardowej edukacji.

Czytanie szybkie

To świadomy i lewopółkulowy proces czytania przebiegający w ten sam sposób, co czytanie tradycyjne, z tym że 5 razy szybciej. Czytany tekst jest przetwarzany krok po kroku, w sposób całkowicie liniowy. Podczas szybkiego czytania czytelnik uruchamia analityczne i logiczne myślenie, co pozwala na krytyczne i uważne śledzenie tekstu.

Sędzia jest już na swoim miejscu, jeszcze tylko dźwięk gongu i zaczynają.

GONG!

Runda 1.

W tej rundzie porównasz obu zawodników pod względem celu i dowiesz się jak wykorzystać oba narzędzia w praktyce.

Czytanie fotograficzne jest doskonałym rozwiązaniem, gdy masz naprawdę mało czasu na czytanie, a za to dużo lektur. Znakomicie sprawdza się przy pisaniu wszelkich prac pisemnych i ogarnianiu wiedzy z wielu książek.

Pierwszy celny cios zadaje fotoczytanie swoim gigantycznym tempem kodowania informacji – około 25 000 słów/minutę. Sprawia ono, że dowolny tekst czytasz dosłownie kilka minut. To wielka zaleta. Oznacza to również, że możesz przeczytać kilka lub kilkanaście książek dziennie.

Czytanie szybkie odpowiada zbyt wolnym blokiem w tempie 1 000 słów/minutę i traci cenne punkty już w pierwszych minutach walki. Szybkie czytanie daje możliwość czytania dowolnego tekstu (250 stron) w czasie ok. 1 godziny z pełnym, świadomym zrozumieniem i zapamiętaniem. To właśnie precyzja zrozumienia każdego, nawet najmniej istotnego słowa sprawia, że zawodnik numer dwa jest tak lubiany przez publiczność.

GONG!

Teraz chwila na kilka głębszych oddechów i zaplanowanie odwetu. Zawodnicy w narożnikach otrzymują instrukcje od trenerów. Szybkie czytanie odzyskało impet i już widać ten błysk w oku… jakby zbliżało się nieuniknione.

GONG!

Runda 2.

Dwójka kolosów znów w akcji i nagle Szybkie uderza z precyzją lasera w podbródek Foto.

 Czytanie szybkie ma swoje zalety. Jest idealne w momencie, gdy chcesz szybko przeczytać dany tekst i wyciągnąć zarówno główne idee jak i najmniejsze szczególiki.

Celem szybkiego czytania jest zrozumienie i zapamiętanie informacji z tekstu oraz wyrobienie sobie poglądu na dane zagadnienie.

Jeśli chcesz szybko przeczytać nudne lektury czy też przebrnąć przez opisy przyrody i wiesz, że użyteczność tego co czytasz jest niewielka to Szybkie Czytanie zdobędzie u Ciebie mnóstwo punktów.

Publika uwielbiająca idealnie wymierzone i zaskakujące przeciwnika ciosy, pieje z zachwytu gdy na ringu pojawia się Szybkie.

Po uderzeniu w podbródek sędzia liczy Foto i wygląda na to, że Szybkie nie tylko odrobiło straty, ale uzyskało strategiczną przewagę.

Głównym celem czytania fotograficznego jest przyspieszone uczenie się umiejętności, rozwiązywanie problemów i zastosowanie wiedzy w życiu. Dlatego publika kibicująca Foto jest spokojna o wynik walki…

Ten rodzaj czytania stosuje się jako wspomaganie uczenia się z książek. Gdy potrzebujesz szybko odszukać daną informację, poznać cały kontekst wybranego zagadania lub zwiększyć swoje kompetencje w jakimś obszarze Foto jest tym czego chcesz.

Prawdziwy potencjał czytania fotograficznego ujawnia się w jego praktycznym zastosowaniu. Sam wiesz, że sucha wiedza, nawet tony informacji z książek i najlepsze wskazówki są nic nie warte, jeśli nie zostaną zastosowane w praktyce.

GONG!

Co za wyrównany pojedynek! Rzadko zdarza się tak zacięta walka pomiędzy dwoma tytanami dysponującymi zupełnie innymi siłami. Foto atakuje z mocą lokomotywy, ale Szybkie odpowiada z dokładnością szwajcarskiego zegarka i nie przeraża go żadna wielka strategia z jaką na zawody przyjechał Foto.

GONG!

Runda 3.

Obaj giganci wracają na ring z nowymi siłami. Akcja tym razem rozwija się jak na szachownicy – jeden chce przechytrzyć drugiego, ale nie widać, aby któraś strona miała przewagę.

Przypomnijmy sobie zatem kilka cech różniących zastosowanie naszych zawodników w życiu współczesnego człowieka.

Stosuj fotograficzne czytanie, gdy chcesz:

osiągać konkretne, mierzalne

cele osobiste, zawodowe i uczelniane

sprawnie poruszać się po czytanym tekście, szybko odszukiwać potrzebne informacje

szybko nauczyć się dowolnej umiejętności (mówienie w języku obcym, gra w szachy, gotowanie, bilard, salsa itp.)

rozwiązać skutecznie dowolny problem osobisty lub zawodowy

 Natomiast czytanie szybkie stosuj, jeśli chcesz:

poznać maksimum szczegółów w określonym obszarze

świadomie rozumieć każde słowo, niezależnie od jego wagi i związku z celem czytania

po prostu czytać cokolwiek szybciej niż do tej pory

W tym momencie stało się, coś niesamowitego, niewiarygodnego, coś czego nikt się nie spodziewał!

Dwa największe w świecie informacji olbrzymy, zwarły się w śmiertelnym uścisku… Publika oniemiała, nikt nie wie co się dzieje. Cała sala jest jakby w hipnozie oczekiwania co się stanie dalej…

Ale gdzie jest sędzia??

Nigdzie go nie widzę… chwila moment, pomiędzy dwoma olbrzymami widać coś krwistego, TAK, to coś niesamowitego…

Nagle z potężnego uścisku wybucha fala uderzeniowa i wyrzuca biednego sędziego 15 metrów w górę, aż po czubek hali. Zawodnicy lecą po kilka metrów na boki i zatrzymują się na linach ringu.

Proszę państwa! To nie do opisania. Publiczność skanduje imiona obu zawodników. Okazuje się, że sędzia w zeszłym sezonie popełnił najwięcej błędów w swojej karierze i cały mecz miał chyba za zadanie jego eliminację z dalszych zawodów.

Cóż za strategia, cóż za finezja i precyzja w wykonaniu planu. Cóż za sytuacja – nawet widać, że sędzia jest zadowolony podnosząc się, bo dostanie ogromne odszkodowanie za ten incydent i z czystym sumieniem przejdzie w stan zawodowego spoczynku.

I właśnie w tym tkwi cała tajemnica – działając wspólnie Szybkie czytanie oraz Foto Czytanie tworzą absolutnie fenomenalny zespół zdolny zmienić zwykłe zawody w kompletnie pochłaniającą i pasjonującą zabawę XXI wieku, dzięki której publiczność nie tylko wyśmienicie się bawi, ale także błyskawicznie nabywa nową wiedzę i umiejętności.

Strategię, która łączy wszystkie zalety szybkiego i fotograficznego czytania możesz opanować, dzięki szkoleniu

„Magia Czytania – jak czytać stronę na sekundę?”

 

 

 

<<<KLIKNIJ TUTAJ I ODBIERZ PREZENTY>>>

Optymalny czas nauki – ile i jak się uczyć skutecznie

Czas jest Twoim największym zasobem. Zarządzaj nim mądrze, szczególnie podczas nauki. Jeśli chcesz wiedzieć, jaki błąd podczas uczenia się popełnia 95% ludzi, w jakim rytmie działa Twój mózg i jak możesz to wykorzystać oraz dlaczego należy skończyć uczenie się przed 3 nad ranem, czytaj dalej…

Dostałam ostatnio wiadomość z krzykiem rozpaczy od młodego studenta. Pisze: „Mam 8 egzaminów w ciągu 2 tygodni. Siedzę od rana do wieczora nad książkami, godzinami czytam i robię notatki. I nic mi nie wchodzi do głowy. Kaśka ratuuuuj!”

Uśmiechnęłam się do siebie, znając ten stan z doświadczenia, kiedy to na studiach siedziałam godzinami nad książkami, miotając się i zasypiając naprzemian, próbując wtłoczyć do mózgu kolejną partię wiedzy.

Wtedy nie wiedziałam jeszcze, że mózg to nie worek, do którego możesz wrzucać co i jak Ci się żywnie podoba. Ten genialny instrument rządzi się swoimi prawami i jeśli je znasz, to możesz zamienić frustrujące uczenie się w fantastyczną przygodę. Ten artykuł opowie Ci jak pracuje mózg w czasie, jaki jest jego naturalny rytm i jak możesz to wykorzystać w praktyce.

Jaki błąd podczas nauki popełnia 95% ludzi?

Nikt nikogo nie uczył jak działa mózg, choć powinni uczyć tego już od przedszkola, więc większość ludzi, których znam popełnia podstawowy błąd. Prawie nikt, kogo znam nie robi zaplanowanych przerw podczas uczenia się, poza przerwą na jedzenie i skorzystanie z toalety.

Większość za to praktykuje wielogodzinne siedzenie nad książkami, często także w nocy. Jest to niezgodne z pracą mózgu i owocuje frustracją i zmęczeniem. Wielogodzinne siedzenie bez przerw jest:

mało efektywne (po 1.5 godziny efektywność przetwarzania informacji gwałtownie spada)

męczące (Twój mózg się nie męczy, za to Twoje ciało tak)

frustrujące (mózg lubi różnorodność, siedzenie jest monotonne i nudne)

Podczas długiego siedzenia skracają się ścięgna podkolanowe, co jest typowe dla stanu alarmowego organizmu (ucieczka/walka). Gdy ciało reaguje w taki sposób, mózg uwalnia adrenalinę i jednocześnie uwalniane są zapasy cukru do krwii. Jeśli taki stan trwa krótko to nic się nie dzieje, jednak przy długotrwałym okresie wzrasta ryzyko cukrzycy oraz zmniejsza się elastyczność myślenia i działania.

To zmienia postać rzeczy, prawda?

Jeśli chcesz uczyć się efektywnie, z łatwością i przyjemnymi emocjami oraz zadbać o zdrowie, zmień stary nawyk i co godzinę lub półtorej rób 10 minut przerwy. Jest to zgodne z rytmem mózgu.

W jakim rytmie działa Twój mózg?

Twój genialny organ podobnie jak wszystko w przyrodzie podlega stale cyklom aktywności i pasywności. Cykl aktywności pokazuje, w jakim rytmie pracuje umysł i jak możesz to wykorzystać, aby największy potencjał uaktywnić w momencie, gdy tego potrzebujesz.

Pełny cykl aktywności trwa ok. 1 – 1,5 godziny. Początkowo, gdy zabierasz się do pracy lub czytania, potrzebujesz ok. 5 – 10 minut na rozgrzewkę. Po tym czasie przychodzi moment właściwego działania z wysoką koncentracją i dużą efektywnością. Trwa on zazwyczaj od 45 do 60 minut. Pod koniec godziny zauważysz wyraźny spadek koncentracji i poczucie utkwienia w martwym punkcie. To oznacza, że czas na relaks. Przez kolejne 5 – 10 możesz zrobić przerwę i totalnie się odprężyć. Najlepiej położyć się w ciszy i ciemności, koncentrując się na oddechu.

Czyli podsumowując rytm mózgu to cykl:

ROZGRZEWKA > WŁAŚCIWE DZIAŁANIE > RELAKS

Po czym cały cykl rozpoczyna się od nowa.

Rozgrzewkę możesz wykorzystać na:

powtórkę wcześniejszego materiału

ćwiczenia Mentalnego Treningu Aktywizacyjnego (MTA to proste łamigłówki, które skracają czas rozgrzewki)

techniki rozgrzewki podczas czytania (czytanie pionowe, zygzakiem z dużym tempem)

ustalenie celu nauki

W trakcie właściwego działania przyswajasz informacje najszybciej, a Twoja koncentracja jest wysoka, dlatego skup się na uczonym materiale i zajmuj się tylko nim.

Relaks wykorzystaj na rozluźnienie i odpoczynek. W trakcie przerwy pij dużo wody niegazowanej, aby nawodnić organizm i mózg. Jeśli nie masz ochoty na leżenie, warto wykorzystać przerwę na ruch. Spacer, ćwiczenia kinezjologii edukacyjnej lub żonglowanie doskonale pobudzą i dotlenią Twój mózg i ciało.

Kiedy najlepiej uczyć się i czytać?

Często pojawia się pytanie, kiedy najlepiej jest się uczyć lub czytać. Zależy to w dużej mierze od indywidualnego zegara biologicznego. Ludzie skowronki wybiorą z pewnością godziny poranne, zaś ludzie sowy wolą uczyć się i pracować wieczorem. W tej kwestii postępuj w zgodzie z sobą, obserwując siebie i badając swoją wydajność w różnych porach dnia i nocy.

Pamiętaj jednak o tym, że naukę i czytanie dobrze jest zakończyć przed 3 nad ranem. Twoje ciało potrzebuje co najmniej kilku godzin wypoczynku. Siedzenie całą noc pozbawi Cię potrzebnej energii i zaowocuje spadkiem koncentracji.

Jaka forma nauki wydaje Ci się teraz bardziej atrakcyjna? Siedzenie kilka godzin bez ruchu i wtłaczanie wiedzy na siłę czy rytm: godzina nauki, przerwa na ruch i odpoczynek, znowu godzina czytania i przerwa na wodę i żonglowanie itd.?

Autor: Katarzyna Szafranowska

Raport specjalny!  67 taktyk szybkiej nauki. Pobierz teraz>>>

 

Chmurka tagów

%d blogerów lubi to: