wejdź na www.metanoja.pl

Fragment książki „Wychowanie dzieci i młodzieży bez tajemnic”

Czy zapisać dziecko do przedszkola?

Nie wszystkie dzieci w tym samym wieku są gotowe do tego, by rozpocząć przedszkolną edukację. Rodzice muszą zdawać sobie sprawę, że w życiu kilkulatka wchodzącego w rolę przedszkolaka dokonuje się bardzo poważna zmiana. Może mieć ona wpływ na jego rozwój, dlatego warto zastanowić się nad tym, czy jest on do tego przygotowany.

Przedszkolak musi nauczyć się radzić z nową sytuacją. Nie wszystkim dzieciom przychodzi to tak samo łatwo. To, czy odnajdą się wśród rówieśników, zaakceptują konieczność dostosowania się do zasad i reguł obowiązujących w przedszkolu, zależy od stopnia ich dojrzałości. Z domu, gdzie czuły się bezpiecznie, zostały bowiem nagle przeniesione do licznej grupy dzieci, których nie znały wcześniej. Przez dość dużą część dnia zajmuje się nim obca osoba — wychowawczyni, która musi dopiero zdobyć jego zaufanie.

O tym, jak zniesie to malec, decyduje ilość doświadczeń, jakie do tej pory zebrał. Jeśli ma rodzeństwo, bawi się z rówieśnikami (nawiązał pierwsze podwórkowe przyjaźnie, które samodzielnie pielęgnuje), łatwiej odnajdzie się w przedszkolu.

Aby przedszkolny start był dla dziecka jak najmniej stresujący, trzeba także wziąć pod uwagę liczebność grupy, do której trafi.

Nawet maluch, co do którego można mieć niemal pewność, że sobie poradzi, bo jest towarzyski, otwarty i niczego bardziej nie pragnie od tego, by pójść z sąsiadami do przedszkola, może nie sprostać wyzwaniu, jakim jest liczna grupa. Istnieje ryzyko, że nadmiar wrażeń sprawi, że początkujący przedszkolak stanie się niespokojny i nerwowy (wrażliwe dzieci szczególnie trudno radzą sobie ze zbyt dużą ilością bodźców).

Zdaniem psychologów, dzieci w wieku 3,5 roku lub czterolatki łatwiej radzą sobie w przedszkolu niż trzyletnie maluchy. Gdy trafią tam zbyt wcześnie, przez długi czas muszą przezwyciężać powstałe w związku z tym niepewności i lęki. Właściwy moment pójścia do przedszkola jest jednak inny u każdego dziecka. Generalnie możemy uznać, że dziecko jest wystarczająco dojrzałe do tego, by pójść do przedszkola, jeśli szuka ono kontaktu z rówieśnikami i pragnie samodzielności, czy wręcz niezależności od rodziców, np. nie protestuje, gdy na placu zabaw zostaje z sąsiadką. Ważne jest, aby dziecka przedwcześnie nie zmuszać do pójścia do przedszkola.

Nie należy posyłać do niego dziecka, jeśli w jego najbliższym otoczeniu zachodzą poważne zmiany, np. na świat przychodzi jego rodzeństwo, zmienia się miejsce zamieszkania, ktoś bliski umiera lub rodzice decydują się na rozwód.

Takie wydarzenia budzą jego niepewność, czego efektem jest uczucie odsunięcia. Trzeba dać dziecku czas, by oswoiło się z nową sytuacją, zanim rozpocznie przedszkolną edukację. Wtedy nie powiąże jednego wydarzenia z drugim.

———————————————————-

Spróbuje mnie zrozumieć – apeluje Twoje dziecko.

Zobacz jak to zrobić>>>

———————————————————

PRZEDSZKOLE CZY DOM?

Czy posyłać malucha do przedszkola po to, by nauczył się samodzielności i funkcjonowania w grupie rówieśniczej, czy pozostawić go w domu, zapewniając bliskość mamy i poczucie bezpieczeństwa.

Takie pytanie zadaje sobie wiele rodziców, ale odpowiedź wcale nie jest prosta i jednoznaczna. Wiele zależy od tego, co konkretny dom, rodzina jest w stanie dać dziecku. Jeśli mama nudzi się z maluchem i jeśli obcowanie z nim przede wszystkim ją męczy i w efekcie dziecko spędza np. większość czasu przed telewizorem, powinna czym prędzej zapisać je do przedszkola.

Jeśli mama lubi i potrafi efektywnie spędzać czas ze swoim kilkulatkiem, proponuje mu rozwijające zabawy, wciąga w różne domowe zajęcia (z reguły fascynujące dla dziecka w tym wieku), to jest w stanie dobrze przygotować go do przyszłej roli ucznia.

Jeżeli ma możliwość wyboru, powinna osobiście opiekować się pociechą.

Trzylatek nie jest przygotowany do rozłąki z mamą. Przeraża go hałas i tłum dzieci. Nie umie bawić się z kimś i koncentrować dłużej na jednym zajęciu. Z kolei czterolatek zaczyna interesować się rówieśnikami i można spróbować umieścić go, na 3-4 godziny w przedszkolu. Jeżeli jednak dziecko czuje się tam źle, należy z tego zrezygnować.

Większość psychologów i pedagogów uważa, że optymalnym wiekiem do rozpoczęcia przedszkolnej edukacji jest ukończenie 5 lat. Dziecko w tym wieku chętnie nawiązuje kontakty z rówieśnikami, nie przeżywa tak dramatycznie rozłąki z domem. Jest otwarte i ciekawe świata. Jeśli dobrze się rozwija, jest śmiałe i znajdzie się w dobrym przedszkolu, wiele na tym zyska.

Pamiętaj

Decyzję o tym, czy posyłać dziecko do przedszkola, należy podejmować rozważnie, uwzględniając wiek, cechy charakteru i stopień dojrzałości dziecka, nastawienie mamy oraz konkretną sytuację rodzinną.

Warto jednak mieć na uwadze, że nie dla każdego dziecka pobyt w przedszkolu będzie dobry. Czasami może przynieść więcej strat niż zysków. Uczestniczenie w zajęciach przedszkolnych nie jest niezbędne dla prawidłowego rozwoju dziecka.

Jeśli dziecko nie chodzi do przedszkola, niezmiernie ważne jest zapewnienie mu licznych i różnorodnych kontaktów społecznych.

Dotyczy to przede wszystkim jedynaków. Rodzeństwo — towarzystwo do zabawy w domu — rozwiązuje, choć nie całkowicie, ten problem.

Oprócz dostarczenia dziecku wiedzy o świecie (nie wolno tego robić wyłącznie za pomocą telewizora), trzeba ćwiczyć sprawność wzrokową dziecka, proponować mu zabawy słuchowe, dużo z nim rozmawiać. Ważne, by miało szansę na rozwój zdolności manualnych i ruchowych. W osiąganiu samodzielności nieodzowna jest pomoc w domowych pracach (odkurzaniu, robieniu ciasta itp.). Maluch — pomagając mamie i wykonując tak jak ona czynności „dorosłych” — zyskuje poczucie więzi rodzinnej i czuje się dowartościowany. Należy pamiętać również o kontaktach z ludźmi — znajomymi, sąsiadami, kolegami na podwórku.

Komentarz psychologa

Wiek przedszkolny (pomiędzy 3. a 7. rokiem życia) może być okresem krytycznym dla rozwoju osobowości dziecka.

Rodzice sami mogą stwierdzić, czy maluch dojrzał do „wyjścia na świat”, obserwując jego zachowania w relacjach z innymi dziećmi. Jeśli pociecha trzyma się kurczowo spódnicy mamy, to znaczy, że nie przeszła pomyślnie od tzw. fazy symbiozy — pełnej zależności od akceptacji i miłości matczynej do tzw. fazy separacji (dziecko jest w stanie odejść, oddalić się od mamy, wyruszyć „na spotkanie świata”).

Posyłanie wtedy dziecka do przedszkola po to, żeby się usamodzielniło, nie rozwiąże jego problemów emocjonalnych.

Raczej je pogłębi.

Pamiętaj

Przedszkolną edukację dziecka rozpoczynaj od krótkiego okresu. Pobyt ośmio- lub dziewięciogodzinny w warunkach przedszkolnych może zmęczyć nawet dorosłego, a na pewno przekracza wytrzymałość psychiczną malucha.

 

Całe kompendium wychowania dziecka znajdziesz tutaj>>>

 

 

 

<<<ZAPISZ SIĘ NA NEWSLETTER I ODBIERZ DARMOWE BONUSY>>>

 

Advertisements

Skomentuj artykuł! Dziękuję!

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

Chmurka tagów

%d blogerów lubi to: